پورنو مانند مواد مخدر است

در نگاه سطحي، به نظر نمي رسد كه كوكائين و پورنو^[1] وجوه مشترك زيادي داشته باشند اما مطالعات نشان مي دهند كه مشاهده پورنوگرافي باعث آزاد شدن مواد شيميايي لذت بخشي در مغز شما مي شود كه  همان مواد، با مصرف مواد مخدر آزاد مي شوند. در واقع مغز شما هنگام مواجه با پورن، به دليل سطح بالاي تحريك شيميايي مصنوعي، شروع به ايجاد ارتباطات عصبي جديد در خودش مي كند. ممكن است اين امر احمقانه به نظر برسد، اما واقعيت دارد. 

نكات كليدي                                                                                       

• پورنو ھمان اثرات مواد مخدر را در مغز شما می گذارد.
• فیلم پورن مسير پاداش در مغز را به طور نا مناسبی تغيير می دھد.
• درست مثل مواد مخدر، تحمل^[2] ايجاد می شود بنابراين برای اثرات مشابه شما به پورنوی بيشتری نياز داريد.
• علائم ترک مواد مخدر،ھنگامی که شما سعی می کنيد از آن دور شويد پديد می آيند.

در  نگاه سطحي، به نظر نميرسد  كه كوكائين و پورنو وجوه  مشترك زيادي داشته باشند. يكي در كوچه هاي دور افتاده خريداري مي شود؛ و ديگري به رايگان دانلود مي شود. يك عادت مي تواند خيلي گران باشد، در حالي كه بهاي ديگري در حدود قيمت اتصال به اينترنت است. علاوه بر اين، پورن استار ها^[3] دقيقا تصاوير يك قاچاقچي كارتل  را تداعي نمي كنند ! 

پس شباهت در كجاست؟ در داخل مغز.

از آنجا كه شما جراح مغز و اعصاب نيستيد، در اينجا كمي در مورد نحوه عملكرد مغز بحث مي كنيم. در اعماق مغز شما، چيزي به نام »مسير پاداش«^[4] وجود دارد. گربه شما هم  يك مسير پاداش دارد. اين مسير براي تمام پستانداران به صورت استاندارد فعال  است. كار مسير پاداش، كمك به زنده نگه داشتن شما به وسيله تحريك شما به  انجام دقيق كارهايي كه در ازاي انجام آن وعده هاي لذت بخشي(پ به شما مي دهد مي باشد و به شما پاداش مي دهد، و يا به طور خاص تر، زماني به شما پاداش كه شما چيزي را انجام مي دهيد كه زندگي  را ارتقاء مي بخشد مانند خوردن غذا يا دستيابي به چيزي كه شما براي آن سخت كار كرده ايد. و راهي كه آن به شما پاداش مي دهد، از طريق آزاد كردن مواد شيميايي در مغز (به طور عمده دوپامين^[5]، و اكسي توسين^[6]) است [به صفحه 15 “پورنو دروغ است” نگاه كنيد].

به طور معمول، اين مواد شيميايي واقعا مفيد هستند. آنها به احساس لذت و ايجاد ارتباط ما با افراد ديگر كمك مي كنند، و به ما انگيزه مي دهند تا به فعاليت هاي مهمي بازگرديم كه ما را خوشحال مي كنند. مشكل اين است كه، مسير پاداش مي تواند ربوده شود.

موادي مانند كوكائين و مواد مخدر^[7]  احساس راحتي بالايي را به كاربران مي دهند كه با تحريك مسير پاداش براي آزادسازي سطوح غير طبيعي بالاي دوپامين است، بدون اينكه كاربر هيچ كاري را براي به دست آوردن آن انجام دهد. آيا مي خواهيد حدس بزنيد كه چه چيز ديگري چنين كاري مي كند؟ پورنو.

پورنو علاوه بر احساسات، باعث افزايش دوپامين مي شود. چون دوپامين در مغز پالس ايجاد مي كند، بنابراين به ايجاد مسيرهاي جديد مغز كمك مي كند كه اساسا كاربر را دوباره به رفتاري هدايت مي كنند كه باعث آزادي  سازي شيميايي شده است.

هر چه كاربر مواد مخدر بيشتر مصرف مي كند  و يا يك كاربر پورنو بيشتر به پورنو نگاه مي كند، آن مسيرها بيشتر به مغز مخابره مي شوند، و بازگشت به استفاده را خواه يا ناخواه براي فرد راحت تر و آسان تر مي كنند.

با گذشت زمان، بار اضافي ثابت مواد شيميايي باعث تغييرات ديگري نيز در مغز مي شود. درست مثل يك معتاد كه در نهايت براي به دست آوردن تهييج^[8]  و يا حتي فقط احساس طبيعي، نياز بيشتر و بيشتري به مواد مخدر  خواهد داشت، كاربران پورنو نيز به سرعت مي توانند تحمل ايجاد كنند طوري كه مغز آنها به سطوح بالاي دوپاميني  كه پورنو آزاد مي كند سازگار مي شوند. به عبارت ديگر، حتي اگر هنوز هم پورنو، دوپامين را به مغزآزاد مي كند، ولي  كاربر نمي تواند اثرات آن را به همان اندازه احساس كند.

دليلش اين است كه مغز در تلاش است تا با خلاص كردن برخي از گيرنده هاي شيميايي كه مانند دستگيره هاي گيرنده كوچكي عمل مي كنند كه دوپامين آزاد شده را دريافت مي كنند، خود را از بار اضافي دوپامين محافظت كند. با گيرنده هاي كمتر، مغز فكر مي كند كه دوپامين كمتري وجود دارد و كاربر همان قدرت واكنش را احساس نمي كند. در نتيجه، آن ها بايد پورنو بيشتري پيدا كنند، آن را در اغلب موارد بيابند، و يا يك نسخه افراطي تر  را پيدا كنند-  و يا هر سه-  تا براي احساس هيجان، دوپامين بيشتري توليد كنند.

و هنگامي كه يك كاربر پورنو با اين مواد شيميايي به يك پالس مغزي عادت مي كند، تلاش براي كاهش عادت مي تواند درست مثل مواد مخدر، به علائم ترك منجر شود. در حالي كه افراد اغلب به پورنو به عنوان چيزي نگاه مي كنند كه براي هميشه  در حاشيه بوده است، مدل امروزي  پورنو يك بازي جديد توپي كلي است. به لطف اينترنت، اكنون پورنو با قدرتمند ترين آزادي  سازي دوپامين طبيعي آميخته است كه بدن مي تواند با تركيبي از عناصر ديگر (تازگي بي پايان، شوك، و سورپرايز) توليد كند، كه تمامي آنها موج دوپامين را افزايش مي دهند. و از آنجايي كه پورنوي اينترنتي جريان بي پايان تنوع را ارائه مي دهد، هر زمان كه سطوح بالاي دوپامين كاربران كم كم ناپديد مي شوند، آنها مي توانند با يك تصوير جديد از خود بي خود شوند و سطح دوپامين افزايش يافته را براي ساعت ها  نگه دارند.

در توصيف تاثير پورنو براي كميته مجلس سناي ايالات متحده، دكتر جفري ساتينور از دانشگاه پرينستون گفت: “مثل اين است كه ما نوعي هروئين 100 بار قوي تر از قبل، كه قابل استفاده در حريم خصوصي خانه است را  ابداع كرده ايم و آن را مستقيما از طريق چشم ها به مغز تزريق نموده ايم. ”

 پورنو مغز  را تغيير مي دهد

نورون هايي كه با هم تحريك مي شوند، با هم ارتباط دارند. درست مانند ديگر مواد اعتياد آور، پورنو مغز را با دوپامين غرق مي كند. ازدحام مواد شيميايي مغز بارها و بارها اتفاق مي افتد  و دوباره باعث ايجاد مسير پاداش جديد در مغز مي شود كه نهايتا ساختار مغز بيننده را تغيير مي دهد. اين امر مي تواند به افزايش اشتها براي پورنو منجر شود.

نكات كليدي

• تماشای پورنو مسيرھای عصبی جديدی را در مغز شما ايجاد می کند. استفاده بيشتر ، باعث ايجاد اتصالات عصبی قوی تر می شود و ترک را مشکل تر می کند.
• اين بدان معنی نيست که شما نمی تواند ترک کنيد. شما می توانيد اين مسيرھا را با اجتناب از پورنوگرافی و جستجوی جايگزين ھای سالم بازسازی کنيد.

بله، شما آن را حق درست مي خوانيد. پورنو از لحاظ جسمي  مغز شما را تغيير مي دهد.

يكي از هيجان انگيز ترين تحولات در درك ما از مغز در دو دهه گذشته، كشف چيزي به نام نوروپلاستيسيته

^[9]است، “نورو” به معني مغز و “پلاستيسيته” به معني تغييرپذيري. به عبارت ديگر، دانشمندان كشف كرده اند كه مغز شما بسيار شبيه به بازي بي پايان تتريس^[10] است، و به طور مداوم مسيرهاي جديدي را بر اساس تجارب شما تعيين مي كند. [1]

براي توضيح اينكه كغز چگونه كار مي كند، دانشمندان مغز يك ضرب المثل دارند: نورون هايي كه با هم تحريك مي شود، با هم  ارتباط دارند. [2]

درست مانند ديگر مواد اعتياد آور، پورنو نيز مغز را با دوپامين غرق مي كند. [7] اما از آنجا كه مغز تحت الشعاع اضافه بار ثابت مواد شيميايي قرار مي گيرد كه با استفاده  مداوم پورنو توليد مي شوند، آن با حذف برخي از گيرنده هاي دوپامين خود، مقاومت مي كند [8] – كه مانند گوش هاي كوچكي در انتهاي يك  نورون هستند كه پيام دوپامين  را مي شنوند.

با گيرنده هاي كمتر، حتي اگر مغز در پاسخ به پورنو، در معرض همان سطوح دوپامين قرار بگيرد، كاربر نمي تواند اثر دوپامين را به همان اندازه احساس كند. [9] در نتيجه، پورنويي كه آنها نگاه مي كردند ديگر برانگيزاننده  و يا هيجان انگيز به نظر نمي رسد، و آنها بايد پورنوي بيشتر  و يا پورنوي واضح تري را جستجو كنند تا اثر پورنوي قديمي  استفاده شده را به دست آورند. [10]

همانطور كه مغز يك كاربر پورنو، از طريق آن با سطوح جديدي از سيل دوپامين مأنوس مي شود، فعاليت هاي منظمي كه به طور معمول مجموعه اي انفجار دوپامين را خاموش مي كنند و به فرد احساس شادي مي دهند آنقدر قوي نيستند كه ثبت شوند، و هر زمان كه كاربر به پورنو نگاه نمي كند، احساس دلتنگي و يا ناراحتي مي كند. [11] به همين دليل پورنوگرافي بسيار اعتياد آور است. [12]

هنگامي كه اعتياد آغاز گردد، كاربر مجموعه اي كاملا جديد از مشكلات را دارد، زيرا اعتياد، به بخشي از مغز آسيب مي زند كه به شما كمك مي كند تا به همه چيز  فكر كنيد و انتخاب خوبي داشته باشيد –  سيستم شكني مغز^[11]. [13] به مدت بيش از 10 سال، مطالعات نشان داده اند كه اعتياد به مواد مخدر مي تواند باعث كوچكشدن لوب پيشاني^[12]  مغز شود. [14] در حالي كه “لوب پيشاني” واقعا فني به نظر مي رسد، در واقع آن بخش ازمغز است كه حل مشكل منطقي  و تصميم گيري را كنترل مي كند. [15] اما اخير مطالعات نشان داده اند كه نه فقط مواد مخدر هستند كه باعث اين نوع آسيب مي شوند بلكه مشكلات مشابهي هم با ساير انواع اعتياد، مانند پرخوري، اعتياد به اينترنت، و اجبار جنسي^[13] ايجاد مي شوند. [16] و در اينجا بخش واقعا ترسناكي وجود دارد: هر چه فرد بيشتر به پورنو نگاه مي كند، آسيب به مغز او وخيم تر مي شود و رهايي دشوارتر مي گردد. [17]

پورنو اعتياد آور است  

مدت زيادي نگذشته است كه پزشكان و محققان بر اين باور بودند كه چيزي كه اعتياد آور است، بايد شامل يك ماده خارج باشد كه شما از نظر فيزيكي به بدن خود وارد مي كنيد، مانند سيگار، الكل، يا مواد مخدر.

نكات كليدي

• به دليل سطح مواد شيميايی عصبی آزاد شده در مسير پاداش، پورنو می تواند اعتياد آور باشد.
• تحمل می تواند برای پورنو ايجاد شود و شما در نھايت به آن (در اشکال شديد تر) بيشتر نياز داريد.

“پورنوگراف ها، لذت سالم و رهايي از تنش هاي جنسي را وعده مي دهند، اما آنچه آنها اغلب ارائه مي دهند اعتياد، تحمل، و كاهش احتمالي لذت است.”

مدت زيادي نگذشته است كه پزشكان و محققان بر اين باور بودند كه چيزي كه اعتياد آور است، بايد شامل يك ماده خارج باشد كه شما از نظر فيزيكي به بدن خود وارد مي كنيد، مانند سيگار، الكل، يا مواد مخدر. [2]  با اين حال، هنگامي كه ما با دقت به مغز نگاه كرديم، درك ما از نحوه ي  كار اعتياد تغيير كرد. [3] معلومشد كه سيگار، الكل و مواد مخدر بيش از آنچه كه  شما ممكن است فكر كنيد وجوه  مشترك دارند. مطمئنا، درخارج، الكل  در يك ليوان ريخته مي شود در حالي  كه سيگار آتش زد مي شود و دود مي كند. اما زماني كه آنهادر بدن هستند، همه آنها كار مشابهي را در مغز انجام مي دهند: سيل يك ماده شيميايي به نام دوپامين. [4] اين چيزي است كه باعث اعتياد آور شدن آنها مي شود. و پورنو  هم دقيقا همين كار را مي كند. [5]

ببينيد، مغز شما مجهز به چيزي به نام “مسير پاداش” است.[6] آن شما را به انجام كارهايي تشويق مي كند كه شما و ژنهاي شما را زنده نگه مي دارند، چيزهايي مانند غذا خوردن و يا داشتن رابطه جنسي براي توليد نوزادان. [7] راهي كه آن مسير به شما پاداش مي دهد با آزاد كردن دوپامين به مغز شما است، چون دوپامين باعث مي شود تا شما احساس خوبي داشته باشيد. [8]

با اين حال، فقط به خاطر اينكه مغز شما با ايجاد انگيزه براي انجام كاري منطبق شده است، به اين معنا نيست كه آن  كار براي شما خوب است. به عنوان مثال، مغز شما سطوح بالاتر دوپامين را هنگامي توليد ميكند كه شما به جاي نان كامل گندم، كيك شكلاتي داشته باشيد. [9]  چرا؟ زيرا 3000 سال پيش، به درست آوردن غذاهاي پر كالري واقعا سخت بودند، بنابراين وقتي اجداد ما آنها را پيدا مي كردند، مهم اين بود كه آنها يك دسته كامل مي خورند در حالي كه بدست آوردن خوب بود. [10] اين روزها،  با يك بسته شيريني oreos تنها تا نزديك ترين سوپر ماركت فاصله داريم. اگر ما در هر فرصتي كه داريم پرخوري كنيم، شانس بيماري قلبي، افزايش وزن، و ايجاد يك دسته از ديگر مشكلات سلامتي زياد مي شود. 

پورنو اساسا تنقلات جنسي است. زماني كه يك فرد به پورنو نگاه مي كند، مغزش فكر مي كند كه او يك فرصت جفت گيري بالقوه مي بيند، و مغز پر از دوپامين مي شود. [11]

و بر خلاف روابط جنسي سالم كه به مرور زمان با يك فرد واقعي انجام مي شوند، پورنو يك جريان بي پايان از تصاوير بيش از حد جنسي را ارائه مي دهد  كه هنگام كليك كاربر بر روي يك تصوير جديد، مغز را در سطوح بالاي دوپامين غوطه ور مي كنند. [12]

تنظيم مغز شما براي اضافه بار مواد شيميايي كه احساس خوبي را ايجاد مي كنند ممكن است در ابتدا مانند يك ايده خوب به نظر آيد، اما فقط مانند       تنقلات است، آنچه           كه چيز خوبي احساس مي شود، در اين مورد اصلا خوب نيست. زيرا استفاده از پورنو مغز را در سطوح شيميايي بالا غرق مي كند، و مغز شروع به مبارزه مي كند. به مرور زمان، مغز واقعا گيرنده هاي دوپامين خود را كاهش       خواهد داد- وقتي            كه دوپامين در مغز شما آزاد مي شود كم كم كاهش مي يابد. [13] در نتيجه، پورنو كه زماني فرد را هيجان زده مي كرد، ديگر آن اثر را ندارد، و كاربر  بايد به پورنوي بيشتري نگاه كند، در اغلب موارد به پورنو نگاه كند،  و يا يك نسخه افراطي تر پيدا كند (ياهر سه) تا تحريك شود. [14]

در نهايت، هنگامي كه مغز با اضافه بار دوپامين خو مي گيرد، كاربران غالبا متوجه ميشوند كه آنها نمي توانند بدون دوپامين بالا احساس طبيعي داشته باشند. [15] چيزهاي كمي كه براي ايجاد شادي در آنها استفاده مي شدند، مثل ديدن يك دوست و يا بازي ورزش مورد علاقه، نمي توانند با سيل دوپامين كه همراه با پورنو است  رقابت كنند، بنابراين آنها تا زماني در احساس اضطراب و ناراحتي مي مانند كه بتوانند پورنو را به دست آورند.

پورنو بر رفتار شما تاثير مي گذارد

بسياري از كاربران پورنو خودشان را با چيزهايي تحريك مي كنند كه باعث انزجار آنها مي شود و يا اينكهآنها را  مقابل چيزي قرار مي دهد كه فكر مي كنند كه از نظر اخلاقي درست است.

و زماني كه آنها شروع به تماشاي اعمال جنسي شديد و خطرناك مي كنند، اين كاربران پورنو در حال يادگرفتن اين موضوع هستند كه آن رفتارها طبيعي تر و معمول تر از  چيزي هستند كه آنها فكر مي كردند.

نكات كليدي

• کاربران پورنو تمايل دارند تا فکر کنند که آنچه آنھا در پورنو می بينند طبيعی است و حتی آن را از شريک زندگی خود انتظار دارند.
• کاربران ھميشگی، دارای نگرش پذيرش بيشتری برای خشونت ھستند و احساس ھمدلی کمتری را با قربانيان تجاوز جنسی گزارش می کنند.

آيا تا به حال عبارت “ميمون  مي بيند، ميمون انجام  مي دهد”  را شنيده ايد؟ آن به نظر مي رسد ساده است، اما در واقع  آن تصويري از برخي علوم بسيار پيچيده مغز است.

ببينيد، ميمون ها، انسان ها و ساير پستانداران، همه، چيزي در مغز خود به نام “مسير پاداش” دارند. [1] بخشي از وظيفه مسير پاداش، ارتقاء زندگي از طريق پاداش دادن به شما در هنگامي است كه شما چيزي را انجام مي دهيد كه يا شما را زنده نگه مي دارد (به عنوان مثال، غذا خوردن) و يا يك زندگي جديد ايجاد مي كند (به عنوان مثال،  فعاليت جنسي). [2]

راهي كه آن به شما پاداش مي دهد،  توسط پمپاژ مواد شيميايي، به خصوص “دوپامين” در مغز شما است [فرا پيوند^[14] به پورنو، مغز را تغيير مي دهد]. [3] دوپامين باعث مي شود كه شما احساس خوبي داشته باشيد، اما در حالي كه شما از آن احساس خوب لذت مي بريد، آن همچنين مسيرهاي جديدي  را در مغز شما ايجاد مي كند كه قسمت هاي مختلف تجربه اي كه شما داشته ايد را به يكديگر اتصال مي دهند بنابراين شما مي توانيد انجام  مجدد آن كارها را به خاطر داشته باشيد. [4]

به همين علت وقتي كه كسي به پورنو نگاه مي كند، در حالي كه تصور مي كند كه آن فقط سرگرمي است،  مغز او مشغول  ايجاد مسيرهايي بين “چيزي كه بر روي صفحه نمايش اتفاق مي افتد” و “احساس برانگيختگي” است. [5] اينجا جايي است كه پيچيده مي شود: نوع پورنويي  كه يك كاربر تماشا مي كند، مي تواند (و معمولا) در طول زمان تغيير كند. [6] بنابراين همانطور كه  مغز او به طور مستمر آنچه كه مشاهده مي كند را با احساس برانگيخته مرتبط مي كند، آنچه كه ايجاد مي كند نيز مي تواند تغيير كند. [7]

چند سال پيش، يك محقق به نام جيم فاوست يك آزمايش با رت ها انجام داد. [8] همانطور كه احتمالا حدس خواهيد زد، رت ها معمولا بوي مرگ را دوست ندارند. اما فاوست راهي براي تغيير اين غريزه پيدا كرد. فاوست رت هاي نر باكره را در قفسي با رت هاي ماده اي قرار داد كه با يك مايع اسپري شده بودند كه بويي شبيه به رت مرده، گنديده داشت. همانطور كه معلوم شد، محرك جفتگيري، قوي تر از غريزه ي اجتناب از بو بود و رت ها به آن عادت كردند.

هنگامي كه رت هاي نر ارتباط جنسي با بوي مرگ  را آموختند، فاوست آنها را در قفس با توپي هاي آغشته به  همان بوي مرگ قرار داد. راتهاي نر همواره با توپي هاي بد بو بازي كردند طوري كه انگار آنها با چيزي آغشته بودند كه رت ها دوست داشتند.

اگر  احتمالا نمي دانيد كه  چطور رت ها مي توانند آموزش ببينند تا در برابر چنين غريزه طبيعي قدرتمندي مقاومت كنند، پاسخ دوپامين است. از آنجا كه دوپامين در حين مقاربت جنسي آزاد مي شود، مغز رت ها لذت ترشح دوپامين را با بوي فاسد، به هم مرتبط مي كند.

بسيار فاحش به نظر مي رسد، درست است؟ خوب در اينجا چيزي وجود دارد- به ياد داشته باشيد كه ما گفتيم كه همه پستانداران داراي مسير پاداش يكساني در مغز خود هستند؟ ترجيحات اين رتها در مغز آنها دوباره ارتباطاتي را برقرار كرد، درست مانند روندي كه مغز كاربران پورنو در هنگام تماشاي پورنو ارتباطات را برقرار مي كند. [9] و بيشتر اوقات، اين تصاوير در مغز آنها، برانگيختگي جنسي را به پورنوي بيشتر و شديد تر مرتبط مي كنند. [10]

در يك بررسي در سال 2012 از 1500 شخص، 56 درصد گفتند كه سلايق آنها در پورنو “به طور فزاينده اي شديد  و يا منحرف” شده بود. [11] از آنجا كه مغز كاربران مداوم پورنو، به سرعت به پورنويي كه آنها قبلا ديده اند عادت كرده است [فرا پيوند به اعتياد به پورنو، شدت مي گيرد]، آنها بايد به طور مداوم در حال جستجوي فرم هاي شديد تر پورنوگرافي باشند تا توسط آن تحريك شوند. [12] در نتيجه، درست مانند رت ها، بسياري از كاربران پورنو خودشان را با چيزهايي تحريك مي كنند كه  باعث انزجار آنها مي شود و يا اينكه آنها را مقابل چيزي قرار مي دهد كه فكر مي كنند از نظر اخلاقي درست است. [13]

و زماني كه آنها شروع به تماشاي اعمال جنسي افراطي و خطرناك مي كنند، اين كاربران پورنو ياد مي گيرند كه آن رفتارها عادي تر و معمول تر از چيزي هستند كه تصور مي شود. [14] يك مطالعه نشان داد كه افرادي كه در معرض مقدار قابل توجهي از پورنو قرار گرفته بودند نسبت به كساني كه در معرض پورنو قرار نگرفته بودند، تصور مي كردند كه كارهايي مانند رابطه جنسي با حيوانات و رابطه جنسي خشن، دو برابر معمول تر هستند. [15] و هنگامي كه افراد بر اين باورند كه يك رفتار طبيعي است، آنها به احتمال زياد آن را امتحان مي كنند. [16]

تحقيقات همچنين نشان داده است كه تماشاي پورنوي اهانت آميز، كاربران رفتار اذيت و آزار  و سلطه به زنان را افزايش مي دهد، [17] و كاربر همدردي كمتري با قربانيان تجاوز جنسي دارد. [18] تماشاگران پورنو همچنين با احتمال بيشتري نگرش هاي حمايت از خشونت عليه زنان را بيان مي كنند [19] -كه به خصوص وحشتناك است چرا كه كساني كه از خشونت جنسي پشتيباني مي كنند بيشتر احتمال دارد تا در زندگي واقعي مرتكب اين نوع خشونت شوند. [20] [به صفحه 25 نگاه كنيد، پورنو به خشونت منجر مي شود] 

بديهي است هر كسي  كه به  پورنو نگاه مي كند  به يك متجاوز به عنف تبديل نمي شود؛ اما واقعيت اين است كه مطالعات نشان داده اند كه حدود يك مواجهه با پورنوگرافي اين قدرت را دارد تا ايده ها و نگرش ها را تغيير دهد، [21] و تغييرات رفتاري اغلب دور از انتظار نيست.

اعتياد به پورنو  شدت مي گيرد

به دليل طبيعت اعتياد آور پورنو، و  تنها براي اينكه فرد حس عادي بودن را احساس مي كند، يك فرد معمولا به دوز روز افزون پورنو نياز دارد. ماده اي كه آنها جستجو مي كنند نيز تكامل مي يابد. اضافه اشتهاي آنها، آنها را به سوي نسخه هاي شديدتر  مي راند تا به همان سطح از انگيختگي برسند.

نكات كليدي

• اکثر کاربران با سايت ھای پورنوی رايگان شروع می کنند، اما اين پايان داستان نيست.
• بعد از شروع، به نسخه افراطی تر و مشاھده بيشتر پورنوگرافی برای به دست آوردن اثرات مشابه نياز خواھيد داشت.
• روی آوردن به پورنو، به ترجيح کاربران برای حل استرس تبديل می شود.

آيا تا كنون فكر كرده ايد  كه وقتي پورنوي زيادي به صورت رايگان در دسترس است، چگونه پورنوگراف ها كه هزينه مواد خود را مي دهند، در اين كسب و كار مي مانند؟ همانطور كه وندي سلتزر-وكيل و همكار در دانشكده حقوق دانشگاه ييل، توضيح داد، پاسخ در واقع بسيار ساده است: هنگامي كه كاربران پورنو گير مي افتند، آنها بيشتر و بيشتر پورنو مي خواهند. سلتزر مي گويد: “ديدن [پورنوي رايگان] فقط براي برانگيختن بيشتر اشتهاي آنها است؛ “هنگامي كه آنها تماك چيزي هايي را كه به صورت رايگان در دسترس هستند به پايان مي رسانند، پس از آن به خدمات پرداخت منتقل مي شوند. [1]

خوشبختانه براي پورنوگراف ها، احتمالا الگو به زودي تغيير نمي كند چرا كه علت اينكه آن رخ مي دهد، در  مغز است.

محققان پورنوگرافي دريافته اند كه كاربران با پورنوهايي مانوس مي شوند كه تماشا مي كنند- و از آن استفاده مي كنند، و آن هيجان انگيز بودن  و يا برانگيختن را متوقف مي كند. چرا؟ زيرا پاسخ لذت مغز آنها بي  حس شده است. [2]

هنگامي كه شخص توسط پورنو برانگيخته مي شود،  مغز او يك ماده شيميايي به نام دوپامين آزاد مي كند كه باعث احساس لذت مي شود. [3] همانطور كه دوپامين از مغز  مي گذرد، آن در مسير ايجاد شده توسط يك پروتئين به نام iFosB رها مي شود (بخوانيد دلتا fos ب) [4] كه احساس تحريك را به تماشاي پورنو متصل مي كند.

[5] در واقع دوپامين مي گويد: “اين احساس خوب است؛ اجازه دهيد  به ياد داشته باشم كه چگونه به اينجا بازگردم” ؛ و iFosB مسيري را در  مغز ايجاد مي كند تا شخص اين كار را دوباره آسانتر انجام دهد. [6]

مشكل اين است كه، زماني  كه يك فرد همواره به پورنو  نگاه مي كند،  مغز او به طور مداوم در سطح بالايي از دوپامين غوطه ور است. يك مغز سالم به آن عادت ندارد، بنابراين مغز با حذف تعدادي از گيرنده هاي دوپامين به آن پاسخ مي دهد، كه دوپاميني را مي گيرند كه آزاد مي شود ، طوري كه مغز مي داند كه آن وجود دارد.

[7] با گيرنده هاي كمتر، كاربر نمي تواند اثرات دوپامين را به همان اندازه احساس كند و به طور ناگهاني پورنويي كه براي تحريك استفاده مي شد، ظاهرا خسته كننده مي شود. [8]

براي به دست آوردن آن شور و برانگيختگي اوليه كه كاربران پورنو با استفاده ، احساس مي كردند، آنها بهيك افزايش حتي بزرگتر دوپامين نياز دارند؛ كه آن را دريافت كنند، و آنها به پورنو بيشتري نگاه  مي كنند، در اغلب موارد به پورنو نگاه مي كنند، يا به  مواد شديدتر آن نگاه مي كنند. [9] ببينيد، اين فقط انگيختگي جنسي نيست كه دوپامين را پمپاژ مي كند. مغز همچنين آن را زماني آزاد مي كند كه چيز جديد، تكان دهنده، و يا تعجب آوري را مي بيند. [10]

به همين دليل كاربران ثابت پورنو اغلب خود را در جستجوي تصاوير سخت تر و سخت تر مي يابند. [11] علاوه بر اين چون آنها يك چنين تحمل بالايي را به مواد برانگيزاننده ايجاد كرده اند، براي  احساس هيجان زده، بسياري از كاربران بايد

برانگيختگي جنسي را با احساس رهايي تهاجمي تركيب كنند. [12] به همين دليل بخش زيادي از پورنوهاي شديد، پر از تصاوير زنان داراي آسيب فيزيكي است. [13] به همين دليل است كه بسياري از معتادان پورنو به سرعت خود را در حال نگاه  به چيزهايي مي يابند كه براي انزجار آنها استفاده مي شوند و يا اينكه از نظر اخلاقي  اشتباه هستند. [14]

علاوه بر نياز به مواد سخت تر، معتادان به پورنو خود را در ولع مصرف پورنوي بيشتر و بيشتري مي يابند.

[15] زيرا در حالي كه آنها مغز خود را با دوپامين سربار مي كنند، آنها همچنين سطوح بالاترiFosB  را مي سازند. [16] iFosB بيشتر ، مغز كاربر را بيشتر به تماشاي پورنو مي كشاند، حتي  اگر او موادي را كه در حال نگاه كردن است دوست نداشته باشد. [17]

همانطور كه اعتياد عميق تر مي شود، كاربران نه تنها تكانشي تر مي شوند و بيشتر احتمال دارد كه به هوس هاي خود روي آورند، [18] بلكه همچنين هر زمان كه آنها با شرايط استرس زا روبرو مي شوند، با احتمال بيشتري احساس مي كنند كه هيچ راهي براي مقابله با استرس ندارند به غير از اينكه به انحراف فكري موقت پورنو روي آورند. [19]

و بيشتر آنها به عادت خود باز مي گردند،  و مسيرهاي مغزي كه منجر به بازگشت استفاده مي شوند عميق تر مي گردند، و شكستن چرخه سخت تر و سخت تر مي شود. [20]

پورنو عشق را مي كشد  

در زندگي واقعي، عشق واقعي  به يك فرد واقعي نياز دارد. تحقيقات نشان داده است كه مردان مواجه شده با پورنوگرافي نسبت به مرداني كه هيچ گونه پورنويي را نمي بينيد، در عشق با شريك زندگي، به خود امتياز كمتري مي دهند. علاوه بر اين، مطالعه ديگري نشان داده است كه پس از مواجهه با تصاوير جنسي، افراد نسبتبه ظاهر، كنجكاوي جنسي، عملكرد جنسي، و نمايش عاطفي شريك زندگي خود بيشتر  انتقاد داشتند.

نكات كليدي

• عشق واقعی به معنی افراد واقعی است.
• پورنو روابط واقعی را دشوارتر و کمتر رضايت بخش می کند.
• پورنو می تواند شما را در مورد عشق واقعی بدبين کند.

پورنوگراف ها وانمود مي كنند كه آنچه آنها در حال فروش هستند عشق است. آنها مي گويند،آن مانند عشق است، اما آسان تر است.

ببينيد، در زندگي واقعي، عشق واقعي  به يك فرد واقعي نياز دارد. و يك فرد واقعي داراي افكار و ايده ها و استعدادهايي است. شايد او خنده دار و سرگرم كننده است؛ شايد او شنونده خوبي است و هميشه براي شنيدن احساس شما وقت صرف مي كند؛ يا شايد او در موسيقي كارائوكه^[15] بسيار جذاب است و بودن با او به شما  شجاعت مي دهد تا به صحنه برويد. هر شخصي يك تركيب منحصر به فرد است، و آن تركيب بسيار جذاب است كه ما را به عشق ورزيدن وا مي دارد. 

البته، پورنوگراف ها نمي توانند هيچ كدام از آنها را ارائه دهند، بنابراين در عوض آنها بر روي اين واقعيت سرمايه گذاري مي كنند كه افراد واقعي كه به عشق واقعي نياز دارند با برخي پيچيدگيهايي روبرو هستند. در زندگي واقعي، زماني وجود دارد كه شريك زندگي  شما يك روز بد يا يك روز با موهاي بد خواهد داشت. شايد او خسته باشد  و يا تحت  يك مهلت كاري باشد، طوري كه زمان كافي براي انجام دقيق آنچه مي خواهيد ندارد. و او نيازهاي شخصي دارد كه بايد در نظر گرفته شوند.

در پورنو، همه اينها را مي توان حذف كرد: هر گونه نقص فيزيكي را مي توان به سرعت با فتوشاپ رفع كرد [1]. بدون توجه به آنچه براي افراد اتفاق مي افتد، افراد روي صفحه نمايش را مي توان طوري ساخت كه خوب بنظر برسند [2]؛ و به نظر نمي رسد  كه هيچ كسي هيچ  گونه نياز ، نظر، يا احساسات شخصي را در نظر بگيرد [3]. علاوه بر اين، اگر كسي بلافاصله نتواند رضايت بخش باشد، هميشه  فرد تازه اي وجود دارد كه مي توان بر روي آن كليك كرد [4].

آيا آن بسيار شبيه به زندگي واقعي و يا عشق واقعي به نظر نمي رسد؟ نكته اينجاست: نه تنها پورنو يكخيال است، بلكه همچنين داشتن روابط واقعي توام با عشق  را براي كاربران سخت تر مي كند [5].

چرا؟ چون فقط مانند بسياري ديگر از صنايع چند ميليارد دلاري، پورنوگراف ها بينندگان را با انتظارات كاملا غير واقعي تغذيه مي كنند تا مشتريان را در آينده نگه دارند [6]. عشق واقعي اصلا شبيه به چيزي نيست كه در پورنوي ميانگين سيگاري مارلبورو مانند يك گاوچران 6 ‘9 ” است اتفاق مي افتد. اما آن به خوبي براي پورنوگراف ها كار مي كند، چرا  كه بيننده هر چه بيشتر به  پورنو تماشا  كند، روابط واقعي او ديگر آنقدر هيجان انگيز به نظر نمي رسد [7]، كه به او دليلي مي دهد تا به پورنو روي آورد. و با تماشاي بيشتر پورنو، بيشتر احتمال دارد كه آنها با نسخه هاي پورنوي مربوط به نحوه روابط اشنا شوند [8].

از آنجا كه پورنو، اغلب زنان را به عنوان چيزي بيش از اشياء جنسي به تصوير نمي كشد كه بايد تحت سلطه باشند [9]، تعجب آور نيست كه كاربران پورنو اغلب بتدريج زنان واقعي را نيز اينگونه مي بينند [10].

در مطالعه اي بر روي اثرات پورنو، پژوهشگران ، شركت كنندگان را به سه گروه تقسيم كردند: به يكي از آنها ميزان بالا، به يكي مقدار متوسط، و به سومي مقدار پايين تر پورنوگرافي را نشان دادند، و سپس سوالاتي در مورد آنچه شركت كنندگان در مورد زنان فكر مي كنند را پرسيدند [11]. نتايج نشان داد كه وقتي يك مرد با پورنوي بيشتري مواجه شود، بيشتر احتمال دارد كه ترجيح دهد كه زنان تسليم و تحت فرمان مردان باشند. از آنجا كه اكثر زنان در فرهنگ ما ياد گرفته اند كه عشق بر اساس برابري و احترام متقابل ايجاد مي شود، ديدن زنان به عنوان زيردست، دقيقا يك شروع عالي براي عشق پايدار نيست. [12]

براي كساني كه به اندازه كافي خوش شانس بوده اند كه فرد خاصي را پيدا كرده اند، استفاده از پورنو مي تواند همه چيز را سريع به سراشيبي بكشاند. تحقيقات نشان داده است كه مردان مواجه شده با پورنوگرافي نسبت به مرداني كه هيچ گونه پورنويي نمي بينند، در عشق به شريك زندگي خود، امتياز كمتري به خود مي دهند [13]. علاوه بر اين، مطالعه ديگري نشان داده است كه پس از  مواجهه با تصاوير جنسي، افراد به ظاهر ، كنجكاوي جنسي، عملكرد جنسي، و نمايش عاطفي شريك زندگي خود بيشتر انتقاد مي كنند [14].

با گذشت زمان، كساني كه به طور مداوم از پورنو استفاده مي كنند  اغلب حتي ممكن است علاقه به يافتن  عشق را كاملا از دست بدهند. به طور كلي، استفاده مكرر پورنو، با احساس بدبيني در مورد عشق، اعتماد كمتر به شريك عشقي، و با احساسي مانند “ازدواج محصور كننده است” [15] در ارتباط است.

پورنو هيچ نفعي براي شريك زندگي  كاربر ندارد. چرا كه بيشتر پورنوي مردان، تنها در مورد چيزي است كه مرد مي خواهد، در حالي كه هر چيزي در مورد آنچه براي يك زن يا يك رابطه خوب است ناديده گرفته مي شود، و همسر يا دوست دختر اغلب در نهايت احساس مي كند كه شريك زندگي او واقعا ارزشي براي او قائلنيست. [16] در نهايت شركاي بسياري از كاربران پورنو، افسردگي، اضطراب مي گيرند، و احساس مي كنند كهآنها هرگز نمي توانند مناسب باشند. [17]

البته، پورنوگراف ها هيچكدام از اين موارد را ذكر نمي كنند. بخشي از فانتزي پورنو اين است كه فرد مي تواند در هر دو جهان زندگي كند، و او مي تواند يك رابطه عاشقانه واقعي ايجاد كند، و همچنين هزاران نفر از ديگر شركاي جنسي را تا زماني كه در پشت صفحه نمايش كامپيوتر نگهداري مي شوند، تداعي كند. در واقع، يك عادت پورنو مي تواند عوارضي جدي را بر توانايي فرد براي ارائه به كسي  عشق واقعي، بدون خود خواهي، و معنادار وارد كند [18] -كه اغلب بدان معني است كه در پايان، آنها خيلي بيشتر از آنچه كه در پشت صفحه نمايش كامپيوتر است را از دست مي دهد. [19]

پورنو يك دروغ است

در پورنو، هر چيزي از شيوه نگاه   مردم تا چگونگي و چرايي داشتن رابطه جنسي آنها، يك دروغ است. كاربران پورنو اغلب مشغول تعقيب چيزي هستند كه واقعي نيست و آنها را در روابط واقعي ناموفق مي كند.

نكات كليدي

• پورنو چيزی جز يک توليد نيست.
• پورنو باعث می شود شما بھترين قسمت ھای روابط واقعی را از دست بدھيد.
• پورنو مثل تنقلات جنسی است.

در دهه 1950، دو محقق، بنام دكتر نيكلاس تينبرگن و دكتر دي مگنوس، ترفندي را بر روي پروانه ها ايفا كردند. [1] پس از دانستن اينكه علائم روي بال پروانه هاي مؤنث چشم نواز ترين  علائم براي  جفت آنها بودند، آنها پروانه هاي مقوايي خود را ايجاد كردند و آنها را مانند  ماده هاي  فوق العاده رنگ آميزي نمودند. الگوهاي بال آنها بر اساس بالهاي پروانه هاي نرمال بودند، اما با علائم هيجان انگيز تري كه هرگز در طبيعت يافت نمي شوند.  و پروانه ها عاشق آنها شدند. حتي اگر پروانه هاي ماده ي واقعي در اطراف و در دسترس بودند، نرها سعيميكردند تا با نسخه هاي مقوايي جفت شوند. آنها آنچه را كه مي خواستند (كه شانس جفتگيري بود) بدستنياوردند بلكه آنها فريب خورده بودند، طوري كه آنها ماده هاي واقعي را ناديده گرفته و سعي ميكردند تا طعمه هاي مصنوعي را جذب كنند.

هيچ يك از اين  ها آشنا با نظر نمي رسند؟

در پورنو، هر چيزي از شيوه نگاه مردم تا چگونگي و چرايي داشتن رابطه جنسي آنها، واقعي تر از بال هاي مقوايي تين برگن نيست. و درست مثل پروانه هايي كه فريب خورده اند، كاربران پورنو اغلب مشغول تعقيب چيزي هستند كه واقعي نيست و آنها را از روابط واقعي محروم مي كند.

به لطف تيم هاي جراحي پلاستيك و نيز به كمك فتوشاپ، زنان در پورنو هيچ چيزي را نزديك به تصوير واقعي آنچه كه زن در زندگي واقعي دارد ارائه نمي دهند. [2] در نتيجه، افرادي كه به طور منظم با پورنو مواجه مي شوند نسبت به ديگران احتمال بيشتري دارد تا در مورد چگونگي نگاه آنها، احساس ضعيفي داشته باشند.

[3] و حتي پس از نگاه  به پورنوي نرم، كاربران در مورد اينكه شريك زندگي آنها چگونه نگاه مي كند احساس بدتري دارند. [4]

و داستان بيش از عميق پوست است. در اكثر پورنوها، فرد تنها با مجموع اجزاي بدن خود ارزش مي يابد.

[5] مهم نيست كه آيا او خنده دار يا هوشمند، مهربان و يا جالب است. تمام آنها ابزاري براي رابطه جنسي هستند. پس نبايد آن زياد عجيب باشد كه هنگامي كه نوجوانان رسانه هاي جنسي را تماشا مي كنند و مي بينند، تصور قوي تر پسران و دختران اين است كه زنان ابزار جنسي هستند. [6]

حتي خود رابطه جنسي به طور كامل  منحرف مي شود. فيلمبرداري يك پورنوي 45 دقيقه اي معمول، سه روز طول مي كشد، اما برگ تصور مي كند كه همه چيز درست مانند چيزي كه تماشا مي شود بدون وقفه اتفاق افتاده است. [7] پورنو همچنين باعث مي شود اين ذهنيت ايجاد شود كه مهم نيست كه مرد  چه مي كند، زني كه او با  است هيجان زده مي شود، حتي اگر اكثريت اعمال جنسي نشان داده شده، تحقير آميز يا خشونت آميز باشند. [8]

اين مي تواند وسوسه انگيز باشد تا فكر كنيم كه پورنو فقط نوعي تجربه جنسي است، و نه بهتر يا بدتر از هر تجربه جنسي ديگر. بعد از همه اينها، مي تواند احساس بسيار مشابهي داشت. اما حواس ما، مي توانند فريب بخورند.

براي مثال، بياييد فرض كنيم، كه شما  در يك روز گرم درست 10 مايل دويده ايد. شما داخل مي آييد و دوليوان آب روي ميز آشپزخانه است. يكي آب معمولي شير آب مي باشد. ديگري آب شور است. هر دو متل همهستند. هر دو آب هستند. اما در حالي  كه يك ليوان به بدن شما آبرساني مي كند، ديگري شما را كم آبي تر از قبل مي نمايد. و در طول زمان، در حالي كه آب معمولي شما را زنده نگه خواهد داشت، نوشيدن آب نمك شما را سريعتر از زماني مي  كشد كه اصلا شما چيزي ننوشيد. [9]

اين مشابه با روابط واقعي و پورنو است. چرا؟ زيرا پورنو سرشار از عقايد و باورهايي است كه كاملا مخالف روابط واقعي، سكس واقعي، و عشق واقعي هستند. روابط سالم بر اساس برابري، صداقت، احترام، و عشق ساخته  شده اند. اما در پورنو، برعكس است. تعاملات بر اساس سلطه، بي احترامي، سوء استفاده، خشونت، و جدا شدن هستند. [10]

حتي تجربه استفاده از پورنو خلاف روابط واقعي عاشقانه مي باشد. يك رابطه واقعي عاشقانه در مورد يك فرد و افتادن در عشق او است ؛ آن در مورد ارتباط عاطفي و اعتماد است. در روابط واقعي شما مي توانيد  وجود يك فرد را احساس كنيد، شما مي توانيد بوي او را استشمام كنيد و  خنده او  را بشنوند. با اين حال، با پورنو، رابطه جنسي در تنها بودن ، تماشاي افراد ديگري است كه كارهايي را انجام  مي دهند. آن در  مورد جستجوي مداوم چيز جديد، و حيرت و شگفت زدگي  دائم است. [11]

فرد هر چه بيشتر تجربه هاي پورنو و ايده هاي آن  را مي خرد، يك رابطه واقعي توام با عشق [صفحه 13 را ببينيد، پورنو عشق را مي كشد] و يا حتي زندگي جنسي واقعي براي او سخت تر مي شود [به صفحه 17 مراجعه كنيد، پورنو زندگي جنسي شما را ويران مي كند]. 

درست مثل پروانه هاي آموزش ديده، پورنو نه تنها فريب مي دهد، بلكه همچنين مي تواند ما را از داشتن روابط واقعي نگه دارد چرا كه تلاش مي شود تا  پورنو تقليد شود [صفحه 13 را ببينيد، پورنو عشق را ميكشد].

معلوم است كه آشنايي  با يك تكه مقوا تنها كاري نيست كه بزرگ است.

پورنو باعث خرابي زندگي جنسي شما مي شود

پورنو اغلب به رابطه جنسي كمتر و رضايت بخشي كمتر رابطه جنسي منجر مي شود. و براي بسياري از كاربران، پورنو در نهايت مي تواند قطع كامل رابطه جنسي منجر شود.

نكات كليدي

• پورنو به رابطه جنسی کمتر و رضايت بخشی کمتر رابطه جنسی منجر می شود.
• استفاده از پورنوی توسعه يافته می تواند اختلال نعوظ^[16] را برای مردان حتی در 20 ثانيه ايجاد کند.

پ ورنو يك دنياي مجازي پر از سكس –  سكس بيشتر ، سكس بهتر- را وعده مي دهد. با اين حال، آنچه اشاره نمي كند، اين است كه كاربري كه بيشتر به دنياي خيالي مي رود، بيشتر احتمال دارد تا در مقابل، واقعيت خود را از دست بدهد. [1] پورنو اغلب به رابطه جنسي كمتر و رضايت بخشي جنسي كمتر منجر مي شود. [2] و براي بسياري از كاربران، پورنو در نهايت رابطه جنسي را بي معني مي كند. [3]

پورنو  زمان زيادي نمي گيرد تا  به انحطاط افتد. در يكي از جامع ترين مطالعات انجام شده بر روي استفاده از پورنو، محققان دريافتند كه پس از قرار گرفتن در معرض مواد نرم جنسي، مردان و زنان به طور قابل توجهي با چهره، كنجكاوي جنسي، و عملكرد جنسي شريك زندگي خود كمتر شاد مي شوند. [4] حتي تنها يك بار مواجه شدن با پورنو مي تواند احساس عشق كمتر را در افراد ايجاد كند. [5]

چرا؟ زيرا زماني كه يك فرد به پورنو تماشا مي كند، روند جنسي در مغز او دوباره ترسيم مي شود. [6] هنگامي كه يك فرد داراي يك تجربه جنسي است كه احساس خوبي به او داده است، مغز او يك نقشه براي بازگشت او به آنجا ايجاد مي كند [به صفحه 3 نگاه كنيد، پورنو مغز را تغيير مي دهد]. و از آنجايي كه مغز ما تازگي را دوست دارد، نقشه هاي مغز كه به چيزي جديد و هيجان انگيز منجر مي شوند با دوز اضافي مواد شيميايي مغز پاداش داده مي شوند كه در ما را احساس خوبي ايجاد مي كنند و در عين حال آن مسيرهاي مغزي  را تقويت مي نمايند. [7]

در اينجا جلب كردن وجود دارد: نقشه هاي مغز ما يا از آن استفاده        مي كنند  و يا آن را از دست مي دهند.

[8] درست مثل يك دنباله كوه نوردي كه اگر جلوي راه رفتن را نگيرند رشد مي كند، مسيرهاي مغزي كه ترافيك ندارند، ضعيفتر مي شوند. بنابراين، هنگامي كه فرد تماشاي پورنو را شروع مي كند، او مسيرهاي مغزي پيوند دهنده احساس برانگيختگي با تصاوير پورنو، را ابتدا ايجاد و سپس تقويت مي كند. [9] در همين حال مسير هاي اتصال برانگيختگي با چيزهايي مانند ديدن، لمس كردن، و يا نوازش شريك زندگي او استفاده نمي شوند. خيلي زود، بازگشت هاي طبيعي ديگر كافي نيستند و بسياري از كاربران پورنو درمي يابند كه  آنها نمي توانند با هر چيزي جز پورنو برانگيخته شوند. [10]

براي نوجوانان، آن حتي ترسناكتر مي شود. بسياري از نوجوانان هرگز فرصتي براي يادگيري يك رابطه سالم ندارند چرا كه از قبل، پورنو، آموزش نسخه خود را به  آنها شروع مي كند كه به طور معمول پر از خشونت، سلطه، خيانت، و آزار است. [11] از آنجا كه اكثر افراد در مورد ايده ي بودن  در يك رابطه آزاردهنده، خيلي هيجان زده نمي شوند، نوجواناني كه آموزش جنسي خود را از پورنو بدست آورده اند، غالبا متوجه ميشوند كه آنها نمي توانند با شركاي عشقي واقعي ارتباط برقرار كنند و اينكه آنها نمي دانند كه چگونه به وسيله هر چيزي غير از تصاوير روي يك صفحه نمايش تحريك شوند. [12] همانطور كه زيست شناس گري ويلسون گفت: ” استفاده از پورنو بيش از آموزش اشتباه ورزش تاثير دارد. آن توانايي  افراد براي  انجام ورزشي كه واقعا مي  خواهند يادبگيرند،  را جايگزين مي كند. [13]

باورها و احساسات تنها چيزهايي نيستند كه تغيير مي كنند. براي تعداد سرسام آورس از كاربران پورنوي مرد، روشن شده است كه يك مشكل خيره كننده زماني وجود دارد كه آنها متوجه مي شوند كه ديگر نمي توانند سكس واقعي داشته باشند. [14]

سي سال پيش، هنگامي  كه يك مرد به اختلال نعوظ (ED) مبتلا شد، آن تقريبا هميشگي بود، چون او مسن تر مي شد (معمولا بالاي 40 سال)، و همانطور كه بدن او مسن تر مي شد، عروق خوني او مسدود مي شد، و حفظ نعوظ را سخت تر مي كرد. اختلال نعوظ مزمن در افراد زير 35 تقريبا بي سابقه بود. [15]

اما آن روزها قبل از پورنوي اينترنتي وجود داشت. اين روزها، تابلوهاي پيام آنلاين پر از شكايت كاربران پورنونوجوانان هستند  و شكايت مي كنند كه آنها نمي تواند نعوظ را 20 ثانيه حفظ كنند. [16] اما براي اين نوع ازED، مشكل در آلت تناسلي مرد نيست- آن در مغز است. [17]

نعوظ توسط مواد شيميايي در مركز پاداش مغز طراحي مي شود [به صفحه 1 نگاه كنيد ، پورنو مانند مواد مخدر است] كه هنگامي آزاد مي شوند كه يك مرد مي بيند، مي شنود، بو ميكند، و يا چيزي را احساس مي كند كه او را تحريك مي كنند. [18] مشكل براي كاربران پورنو اين است كه آنها مركز پاداش خود را با استفاده پورنو فريب مي دهند كه اضافه بار اين مواد شيميايي را توليد مي كنند. [19] در نتيجه، مغز كاربر با كاهش ميزان مواد شيميايي لذت بخشي واكنش نشان مي دهد كه توليد مي كند و همچنين پاسخ به اين مواد شيميايي منتشر شده اند را متوقف مي كند. [20] اين مثل زماني است كه شما در كنار يك زنگ خطر آتش سوزي ايستاده ايد كه زنگ مي زند؛ آن سر و صداي خيلي زيادي دارد طوري كه شما گوش خود را مي گيريد. اين چيزي است كه مغز كاربر پورنو انجام مي دهد. هنگامي كه سطح مواد شيميايي بسيار بالا است، مغز از طريق مسدود كردن بخشي از سيل مواد شيميايي منتشر شده، مقابله مي كند.

علاوه بر آن، كاربران پورنو مغز خود را به جاي برانگيختگي با يك شخص واقعي، به برانگيخته شدن با تنها نشستن  در يك  اتاق و جستجوي تصاوير 2D است اتصال داده اند. [21]

به دليل كاهش پاسخ جنسي  و تغيير مسيرهاي مغزي كاربران پورنو، بسياري از  آنها درمي يابند كه آنها بدون  پورنو نمي توانن د براي حفظ نعوظ به اندازه كافي تحريك شوند. و براي بسياري از كاربران، در طول زمان، حتي پورنو كافي نيست. [22]

 پورنو به شريك زندگي شما آسيب مي زند                      

مطالعات متعدد نشان داده اند كه شركاي كاربران پورنو اغلب كاهش احساس، خيانت، بي اعتمادي، ويراني، و خشم را زماني گزارش مي كنند كه آنها مي فهمند كه نيمه ديگر رابطه متعهد آنها پورنو مصرف كرده است.

بسياري از افراد، علائم فيزيكي اضطراب و افسردگي را نشان مي دهند.

نكات كليدي

• پورنو احساسات منفی در روابط را افزايش می دھد.
• ھيچ پژوھش جدی ثابت نکرده است که پورنو سبب بھبود روابط می شود. پورنو باعث می شود که زنان احساس کنند که ھرگز به اندازه کافی دوست داشته نمی شوند.

در اينجا يك حقيقت ناخوشايند وجود دارد: در حالي كه پورنو چيزي است كه كاربران مي توانند براي خود انتخاب كنند، اما استفاده از آن نه تنها آنها را تحت تاثير قرار مي دهد- بلكه بر شريك زندگي آنها نيز تاثير منفي مي گذارد. دو نفر از معتبرترين محققان پورنوگرافي، استادان جنينگز برايانت و دولف زيلمن از دانشگاه آلاباما، كه اثرات پورنو و رسانه ها را به مدت بيش از 30 سال مورد مطالعه قرا داده اند، گفتند كه زماني كه پورنو استفاده مي شود “هيچ تظاهرات پژوهشي دقيقي از اثرات مطلوب آن را نمي تواند گزارش كرد.”[1] به عبارت ديگر، در تمام تحقيقات جدي كه بر روي پورنو انجام شده است، هيچ كس هيچ گونه منافع ي را مشاهده نكرده است. آنچه مطالعات مختلف نشان داده اند، اين است كه استفاده از پورنو مي تواند نه تنها به كاربران آسيب جدي بزند، بلكه به كساني كه نزديك به آنها هستند به خصوص شريك زندگي آنها آسيب مي زند. [2]

مطالعات نشان داده اند كه يك مواجهه كم با پورنوي ملايم مي تواند باعث شود تا كاربران احساس  كنند كه كمتر به شريك زندگي خود جلب شده اند. [3] و هنگامي  كه افراد بارها از پورنوگرافي استفاده مي كنند، آنها به مراتب بيشتر احتمال دارد تا احساس كنند كه كمتر با چهره، عملكرد جنسي، و كنجكاوي جنسي شريك زندگي  خود راضي شده اند. [4]

چرا همه  ناگهان نااميد مي شوند؟ شايد به اين دليل كه  پورنو يك نسخه كاملا تخيلي از چگونگي نگاه و رفتار مردم را به تصوير مي كشد [فرا پيوند به پورنو دروغ است]، و آن را مانند يك واقعيت هيجان انگيز مي كند كه شركاي آنها اغلب احساس مي كنند كه آنها هرگز نمي توانند خوب و عالي زندگي كنند. [5]

با توجه به اينكه زنان به تصوير كشيده شده در پورنو توسط جراحي، آرايش و فوتوشاپ ارتقاء يافته اند، [6] سخت نيست كه ببينيم چرا، با توجه به يك نظرسنجي ملي، تنها يكي از هفت زن گمان نمي كند كه پورنو انتظارات مردان را درمورد اينكه زنان چگونه بايد باشند بالا نبرده است. [7]

و تنها چهره زنان نيست كه با استانداردهاي پورنو برگزار مي شود. در اكثر پورنوها، همه رابطه جنسي در مورد مردان است؛ [8] زنان با هر آنچه يك مرد مي خواهد انجام دهد، حتي اگر خطرناك، دردناك، و يا تحقير آميز باشد، شاد به تصوير كشيده مي شوند. [9] يك مطالعه از محبوب ترين فيلم هاي پورنو نشان داد كه 9 صحنه از 10 صحنه، نشان دهنده زناني هستند كه بطور شفاهي يا از لحاظ جسمي مورد آزار قرار گرفته اند و در عين حال قربانيان زن تقريبا هميشه يا با لذت پاسخ مي دهند يا خنثي به نظر مي رسند. [10] حتي در اصليترين جريان پورنو، اعمال جنسي نشان داده شده، عمدتا اهانت آميز نسبت به زنان هستند، و معمولا در جهتافزايش لذت مردان مي باشند. [11] در نتيجه، ايده هاي كاربران پورنو مرد، از آنچه رابطه جنسي بايد باشد، منحرف هستند. [12] بسياري  از شركا گزارش مي دهند كه اغلب از  آنها خواسته مي شود تا به نمايشنامه پورنو عمل كنند  و يا كارهايي را انجام دهند كه با آنها راحت نيستيد  و يا اهانت آميز هستند. [13]

در مصاحبه با زناني كه در سنين دانشگاهي هستند، نويسنده فمينيست Niomi ولف متوجه شده است كه در روابط جنسي، زنان اغلب احساس مي كنند كه “آنها هرگز نمي توانند مناسب باشند، و اينكه آنها هرگز نمي توانند آنچه كه مي خواهند را درخواست كنند.” [14]

و درد عاطفي مي تواند بسيار عميق تر از داشتن يك زمان بد در رختخواب باشد. از آنجا كه زنان فرهنگ ما معمولا انتظار دارند كه رابطه صميمي آنها بر اساس اعتماد، احترام، صداقت، و عشق ايجاد شود، هنگامي  كه يك زن متوجه مي شود كه شريك زندگي او از پورنو استفاده مي كند (كه عموما در مقابل ستايش مي شود: بي احترامي، سوء استفاده، تجاوز و خيانت) آن نه تنها مي تواند اطميناني كه او به شريك زندگي خود دارد صدمه بزند، بلكه پايه و اساس هرچيزي كه او در مورد رابطه خود معتقد بود نيز شديدا تكان مي خورد. [15]

آن درد مي تواند عواقب بسيار جدي داشته باشد. مطالعات مختلف نشان داده است كه زنان اغلب كاهش احساس، خيانت، بي اعتمادي، ويراني، و خشم را زماني گزارش مي كنند كه آنها متوجه مي شوند كه شريك زندگي آنها در يك رابطه متعهد، پورنو مصرف كرده است. [16] بسياري از زنان، علائم فيزيكي اضطراب و افسردگي را نشان مي دهند. برخي آنها از علائم PTSD را نشان مي دهند، و برخي حتي خودكشي مي كنند.

[17]

آنچه مسئله را بدتر مي كند، اين است كه اكثريت زناني كه متوجه استفاده پورنوگرافي شريك زندگي شده اند، خودشان را حداقل تا حدودي از منابع طبيعي از حمايت اجتماعي جدا مي كنند، درست زماني كه آنها به پشتيباني اين شبكه ها نياز دارند. [18]

در بسياري از موارد، زنان مي ترسند كه موضوع را به كسي بگويند،  كه يا به علت خجالت آنها در مورد آن مي باشد  و يا آنها از اينكه براي مسئله شريك زندگي خود سرزنش شوند  مي ترسند. [19]

براي بسياري از شركا، سرزنش حتي مي تواند از خودشان باشد. يك مطالعه روي زنان، در روابط با معتادان پورنو نشان داد كه در حالي كه زنان اغلب احساس ميكردند كه شريك زندگي آنها غير مراقبت و يا خودخواه است، آنها همچنين  نگران بودند كه به نحوي اين مشكل تقصير  آنها است. [20] و براي بسياري از زنان، استفاده پورنو توسط شريك زندگي، در آنها را اين احساس را ايجاد مي كند كه تمام رابطه يك كار بيهوده كامل بودهاست. [21]

پورنو شما را تنها مي كند

هرچه يك  فرد پورنوگرافي بيشتري مصرف كند، براي او سخت تر مي شود تا توسط يك فرد واقعي  و يا يك رابطه واقعي برانگيخته شود. در نتيجه، بسياري از كاربران چيزي هاي اشتباهي را احساس مي كنند؛ آنها نمي دانند كه چگونه به وسيله يك فرد واقعي تحريك شوند، و خيلي كمتر يك ارتباط شخصي عميق را با كسي تشكيل مي دهند.

نكات كليدي

• پورنو توانايی شما برای برقراری ارتباط را در روابط واقعی کاھش می دھد.
• مردم اغلب در مورد استفاده از پورنو خود محرمانه ھستند، و خود را از ديگران بيشتر جدا می کنند.
• پورنو می تواند در ساير مشکلات روانی کاربران مشارکت داشته باشد يا آنھا را افزايش دھد.

از ديدگاه كسب و كار، صنعت پورنو يك راكت خيلي هوشمندانه رو به جلو، دارد. محصول آن، تسكين موقت اضطراب، افسردگي و تنهايي را در ازاي ايجاد مشكلات مشابهي به كاربران ارائه مي دهد كه در طولاني مدت بسيار  بدتر هستند. [1] اين آثار واقعا به خوبي براي پورنوگراف ها كار مي كنند، چرا كه اضطراب و انزواي بدتر مشتريان آنها رشد مي كنند، به اين دليل  آنها بيشتر به پورنو روي مي آورند. اما براي كاربر، نتيجه نهايي تقريبا خيلي خوب نيست.

دكتر گري بروكس، يك روانشناس كه با معتادان پورنو در 30 سال گذشته كار كرده است، مي گويد: ” هر زمان [كه يك شخص] زمان زيادي را با دوره كاربرد پورنوگرافي معمول صرف مي كند، آن نمي تواند به او كمك كند اما يك نوع تجربه افسردگي، توهين، و خود بيزاري را ايجاد مي كند”. [2]

پورنوگرافي بيشتري كه يك فرد مصرف مي كند، مغز او را بيشتر  با برانگيختگي فانتزي تخيلي پورنو متصلمي كند [فرا پيوند به پورنو، مغز را تغيير مي دهد] [3] و براي آنها سخت تر مي شود تا توسط يك فرد واقعي ويا يك رابطه واقعي برانگيخته شوند [به صفحه 17 نگاه كنيد ، پورنو زندگي جنسي شما را ويران مي كند. [4]

در نتيجه، بسياري از كاربران چيز اشتباهي را با آن احساس مي كنند؛ آنها نمي دانند كه چگونه به وسيله يك فرد واقعي تحريك شوند، و خيلي  كمتر يك ارتباط شخصي عميق را  با كسي تشكيل مي دهند. [5]

نيومي ولف يك نويسنده و فعال سياسي، در سراسر كشور سفر كرده است و با دانشجويان در مورد روابط صحبت نموده است. او مي گويد: “هنگامي كه من در مورد تنهايي  مي پرسم،  سكوت عميق و غم انگيزي به طور يكسان در مخاطبان مرد جوان و زن جوان فرود مي آيد. آنها مي دانند كه آنها با يكديگر تنها هستند … و اينكه [پورنو] بخش بزرگي از آن تنهايي است. آنچه آنها  را نمي دانند اين است كه چگونه مي توان از آن خارج شد.

[6]”

مطالعات نشان داده اند كه وقتي افراد در يك الگوي مداوم در »خود پنهان كاري«^[17] درگير باشند؛ – (كه زماني است كه آنها كارهايي  را انجام مي دهند كه به آنها مباهات نمي كنند و آنها را از دوستان و اعضاي خانواده خود مخفي نگه مي دارند)- آن نه تنها  به ارتباطات آنها لطمه مي زند و احساس تنهايي آنها باقي مي ماند، بلكه آنها را به مشكلات شديد رواني آسيب پذير تر مي كند. [7] براي هر دوي معتادان پورنوي زن و مرد، عادت آنها اغلب با مشكلات اضطراب، مسائل تصوير بدني، تصور ضعيف از خود ، مشكلات رابطه اي، نا امني، و افسردگي همراه است. [8]

پورنو مي آموزد كه هر دوي مردان و زنان هيچ چيز با ارزشي جز مجموع اجزاي بدن خود و مقدار لذت جنسي كه آنها مي توانند ارائه دهند ندارند. [9] خواه كاربران پورنو دوست داشته باشند يا نه، اين برداشت ها اغلب به اين موضوع نفوذ مي كند كه آنها خودشان و افراد ديگر را در زندگي واقعي چگونه  مي بينند. [10] براي كاربر دشوارتر مي شود تا خود و ديگران را به عنوان چيزي بيش از اشياء جنسي ببيند، و سخت تر از آن اين است كه روابط واقعي را  توسعه دهد. [11]

بروكس گفت: “يك راه خاص براي تجربه تحريك جنسي وجود دارد كه در مقابل نزديكي است.” در بهترين حالت، مي توان آن را تا حدودي توسط برخي از افراد مديريت كرد، اما بيشتر اوقات آن مانعي ايجاد مي كند كه روابط را مسموم مي كند. “[12]

نكات كليدي

• صنعت پورنو دچار مواد مخدر، خشونت و تجاوز به عنف نيز شده است.
• بسياری از قربانيان قاچاق جنسی برای فيلم پورنوگرافی استفاده می شوند.

راز كوچك كثيف پورنو

براي بينندگان، پورنوگرافي مي تواند يك دنياي فانتزي از لذت و هيجان بنظر برسد. با اين حال، براي كساني كه آن را ايجاد مي كنند و در ساخت

پورنوگرافي  مشاركت دارند،  تجارب آنها اغلب با مواد مخدر، بيماري، تجاوز و سوء استفاده آغشاه است.

“من &*%$ را گرفتم و به زور از خودم خارج كردم …. بسياري از دختران شروع به گريه كردند چرا كه آنها خيلي بد صدمه ديده بودند…. من نمي توانستم نفس بكشم. من در حال كت خوردن بودم و محكم مرا گرفته بودندو و من واقعا ناراحت بودم و آنها متوقف نمي كردند. آنها فيلمبرداري مي كردند. [من از آنها خواستم تا دوربين را خاموش كنند] و آنها ادامه دادند. “-  رگان استار [1]

صنعت پورنوگرافي براي  حفظ يك تصوير پر زرق و برق، سخت كار مي كند، اما در پشت دوربين يك واقعيت خشونت آميز، مواد مخدر و قاچاق انسان وجود دارد.

با چند ويرايش و اجبار خارج از صفحه نمايش، پورنوگراف ها مي توانند آن را شبيه  به چيزي كنند كه روي صفحه نمايش اتفاق مي افتد كه لذت بردن را نشان مي دهد. اما نسخه بدون قطع، داستان متفاوتي است. بازيگران پورنو به طور مداوم در معرض تهديد هستند و از لحاظ احساسي و بطور شفاهي توسط عوامل و مديران مورد آزار قرار مي گيرند تا آنها را وادار به انجام چيزهايي كنند كه  آنها نمي خواهند انجام دهند. [2]

نيوجرسي جاكسين ستاره سابق پورنو كه اين صنعت را در سال 2007 ترك كرد نوشت: “شما به عنوان يك شي و نه به عنوان يك انسان با روح مشاهده مي شويد”.  “افراد مواد مخدر مصرف مي كنند چون آنها نمي توانند با روشي كه با آنها رفتار مي شود  مقابله كنند. هفتاد و پنج درصد [ از مجريان پورنو] از مواد مخدر استفاده مي كنند كه در حال افزايش هستند. بايد خود را بي حس كرد. پزشكان خاصي در اين صنعت وجود دارند كه اگر شما در براي سرماخوردگي معمولي پيش آنها برويد به شما ويكودين^[18]، وياگرا^[19]، و هر چيزي كه شما ميخواهيد مي دهند چرا كه همه چيزي كه  آنها مراقبش هستند پول شما است. شما يك عدد هستيد. شما كبودمي شويد.  شما چشمان سياهي داريد.  شما دريده مي شويد.  شما پاره مي شويد. شما از داخل خودتان بيرون مي آييد:… [3]

نه تنها پورنوگراف ها تجربه درد جسمي و روحي شديد بازيگران حذف مي كنند، بلكه در بسياري از موارد آنها همچنين اين حقيقت را پنهان مي كنند كه برخي از “بازيگران” هيچ حق انتخابي ندارند.

بخشي از دروغ تهيه كنندگان پورنو  كه خريد مشتريان را مي خواهند، اين است كه پورنو سرگرمي مشروع و قانوني ساخته شده توسط افراد پر زرق و برقي است كه آن را به دليل اينكه چيزي است كه آنها مي خواهند، انجام مي دهند. براي  كاربر ايرادي  ندارد تا از آن لذت ببرد زيرا افرادي كه آنها تماشا مي كنند، به نظر مي رسد كه از آن لذت مي برند. آنچه آنها نمي گويند اين است كه بعضي از افرادي كه به آنها تماشا مي شود وادار مي شوند تا اوقات خوبي داشته باشند زيرا در پشت صحنه يك  تفنگ به سر آنها اشاره كرده است. و اگر  از خنديدن دست بردارند ، آن شليك  خواهد شد. [4]

بديهي است، قاچاق انسان زير زميني كسب و كار مي كنند، و دستيابي به آن آمار دقيق مشكل است. اما حقايق در مواردي كه به دست آمده است هراسناك مي باشد. به عنوان مثال، در سال 2011، دو مرد ميامي به جرم پنج سال فريب  زنان و قاچاق انسان دستگير شدند. آنها نقش هاي مدل سازي  را تبليغ مي كردند و سپس هنگامي كه زنان براي امتحان كردن مي آمدند، به آنها دارو مي دادند، آنها را مي دزديدند، تجاوز مي كردند، فيلم تجاوز را ضبط مي كردند، و آن را به فروشگاه هاي پورنوگرافي مي فروختند و در سراسر كشور كسب و كار داشتند. [5]

در همان سال يك زن و شوهر در ميسوري متهم شدند كه توسط ضرب و شتم، شلاق، خفه كردن، الكتروكاتينگ، غرق كردن، سوزاندن، و خفگي، يك دختر معلول ذهني را وادار كردند تا پورنو  را براي  آنها توليد كند و سرانجام او موافقت كرده است. يكي از عكس هاي كه آنها از او گرفتند، بر روي جلد يك نشريه پورنو متعلق به گروه مجلات اغوا^[20]  به چاپ رسيد. [6]

اين موارد تنها نوك كوه يخ هستند؛ بسياري ديگر مانند آنها وجود دارند، و براي هر قرباني كه كشف مي شود، قربانيان زيادي در سكوت رنج مي برند. [7] هنوز هم برخي ديگر با مجبور مردن به فاحشه گري قرباني مي شوند.

با توجه به اينكه پورنوگرافي فحشا و سوءاستفاده جنسي را در نگاه ديگران عادي مي سازد، [8] تعجب آور نيست  كه يك ارتباط قوي بين استفاده از پورنوگرافي و رفتن به فاحشه خانه ها وجود دارد. [9] در واقع، مرداني كه به فاحشه خانه ها مي روند، در مقايسه با جمعيت عمومي، دو برابر بيشتر احتمال دارد تا يك فيلم پورنو را در سال گذشته تماشا كرده باشند. [10] همچنين تعجب آور نيست كه هنگامي كه اين مشتريان مشاهده مي شوند، بسياري  از آنها با تصاوير پورنو در دست مي آيند تا زناني را كه از آنها سوء استفاده كرده اند را نشان دهند -كه بسياري از آنها، قربانيان قاچاق انسان هستند كه بواسطه پااندازها^[21] كنترل مي شوند – كه مجبور به انجام چيزي هستند كه آنها مي خواهند. [11]

و آنها تنها كساني نيستند كه از پورنو به عنوان يك تصوير استفاده مي كنند. به گفته دكتر جانيس شاو كروز، نماينده سابق سازمان ملل متحد و عضو ارشد در موسسه Lahaye بورلي: “پااندازان و قاچاقچيان  از پورنوگرافي استفاده مي كنند تا قربانيان خود را به زندگي جديد برده داري جنسي وارد كنند”. اين قربانيان از طريق مواجهه با پورنو، سختي  را ناگزير قبول كنند و آنچه كه از آنها انتظار مي رود را ياد بگيرند”. [12]

در يك مطالعه از 854 زن فاحشه در سرتاسر 9 كشور جهان، 49 درصد گفته اند كه پورنو از آنها ساخته شده است در حالي كه آنها از قبل در فحشا بودند، و 47درصد اظهار داشتند كه يا توسط مردان مجبور شده بودند  و يا     مردان سعي كردند كه به زور قربانيان خود را به انجام چيزهايي وادار كنند كه در پورنو ديده بودند.

[13]

در پايان، پورنو، فحشا را تقويت مي كند؛ و پورنو و فحشا محصولات تجارت جنسي هستند كه براي ارائه وجود دارند. [14]

پورنو به خشونت منجر مي شود

چند سال پيش، يك تيم از محققان به محبوب ترين فيلم هاي پورنو نگاه كردند و 50 تا از آنها را به صورت تصادفي انتخاب كردند و مورد تجزيه و تحليل قرا دادند. از 304 صحنه ي فيلم هاي موجود، 88٪ حاوي خشونت فيزيكي هستند. علاوه بر آن، 49 درصد داراي پرخاشگري لفظي هستند. 

نكات كليدي

• اصلی ترين جريان پورنو شامل رفتار جنسی خشونت آميز عليه زنان است.
• تماشای پورنوی خشن نگرش ھا را تغيير می دھد و باعث می شود تا بينندگان فکر کنند که رفتار جنسی خشن طبيعی است.
• مطالعات نشان می دھد که پس از مشاھده پورنو، (حتی غير خشونت آميز)، نگرش مردان نسبت به زنان تغيير می کند.

آن پنهان نيست كه برخي از پورنوها خشن هستند، اما اكثر مردم فكر مي كنند كه آن چيزي متفاوت از جريان اصلي پورنوگرافي است (چيزي بيرون، در حاشيه). مدافعان آن مي گويند همه پورنو يكسان نيستند. مردم مي توانند آنچه مي خواهند را انتخاب كنند، و اگر آنها در مسائل خشونت آميز هستند، آن كسب و كارشان است، درست است؟

اين درست است كه همه پورنوها يكسان نيستند، اما واقعيت اين است كه حتي اكثريت اصلي ترين جريان پورنو بسته بندي شده هستند و پر از آزار فيزيكي و شفاهي زنان مي باشند و تماشاي آنها اثر زيانبار جدي بر كاربر دارد.

چند سال پيش، يك تيم از محققان به محبوب ترين فيلم هاي پورنو كه خريداري شده بودند نگاه كردند.

[1] از آن گروه، آنها 50 تا را به صورت تصادفي انتخاب و آنها را مورد تجزيه و تحليل قرار دادند. از 304 صحنه فيلم هاي موجود، 88٪ حاوي خشونت فيزيكي بودند. علاوه بر آن، 49 درصد حاوي پرخاشگري لفظي بودند. در مجموع، تنها در يك صحنه در 10 حاوي هيچ گونه تجاوزي نبود و صحنه هاي معمولي به طور متوسط 12 حمله فيزيكي يا كلامي داشتند. يكي از صحنه هاي عمل بسته بندي شده^[22] 128 تجاوز داشت. 

بر خلاف خشونت در فيلم هاي معمولي كه در آن  ها كسي مشت مي زند، ديوانه مي شود و دعوا مي كند،

95 درصد از قربانيان تجاوز در صحنه هاي  پورنو يا بي طرف بودند و يا با لذت پاسخ مي دادند. و در حالي     كه در

94 درصد موارد، اهداف زن بودند، زماني  كه يك مرد قرباني بود، او چهار برابر بيشتر از همتاي زن خود نسبت به مهاجم خود ناراحت مي شد. به عبارت ديگر، در پورنو، زنان ضرب و شتم مي شوند و در  آن حالت لبخند مي زنند. 

براي كاربران پورنو، حتي كساني كه مديريت مي كنند تا از مواد خشونت آميز اجتناب كنند، دشوار است تا تحت تاثير قرار نگيرند. بررسي هاي مكرر نشان داده است كه تماشاي پورنو (حتي غير خشونت آميز) با احتمال بيشتر استفاده كلامي از اجبار، مواد مخدر و الكل براي وادار كردن زنان به رابطه جنسي توسط كاربر در ارتباط است. [2] و كساني كه همواره به پورنوي غير خشونت آميز نگاه مي كنند بيشتر احتمال دارد تا از اظهارات مروج سوء استفاده و تجاوز جنسي به زنان و دختران حمايت كنند. [3]

و تغييرات با نگرش كاربر متوقف نمي شوند. تجزيه و تحليل 33 مطالعه مختلف نشان داده است كه مواجهه با هر دوي پورنوي غير خشونت آميز و خشونت آميز رفتار پرخاشگرانه را افزايش مي دهد، كه شامل هر دوي داشتن توهمات خشونت آميز و ارتكاب عملي حملات خشونت آميز مي شود. [4]

جاي تعجب نيست  كه پورنوي خشن تر، بيشتر احتمال دارد كه كاربر را به حمايت و عمل  به خشونت هدايت كند. [5]

اگر شما نمي دانيد كه چطور نشستن روي يك صندلي و تماشاي پورنو در واقع مي تواند آنچه فرد فكر مي كند و  انجام مي دهد را تغيير دهيد، پاسخ به آن باز مي گردد كه چگونه پورنو مغز را تغيير مي دهد [فرا پيوند به پورنو مغز را تغيير مي دهد]. هنگامي كه فردي پورنو تماشا مي كند، مغز او مشغول مرتبط كردن هر آنچيزي است كه روي صفحه نمايش براي انگيختگي جنسي اتفاق مي افتد. [6] بنابراين اگر مشاهده زني كه لگد مي خورد و اسامي را  مي گويد، در حالي كه احساس تحريك مي كند، بيشتر احتمال دارد تا اين نوع خشونت را به سكسي بودن  مرتبط كرد. [7] حتي زماني كه پورنو خشونت آميز نيست، بينندگان يادمي گيرند تا افراد ديگر به عنوان چيزي بيش از اشياء ساخته شده ي مورد استفاده براي لذت جنسي در نظر بگيرند. [8]

آنچه مسئله را بدتر مي كند، وقتي است  كه پورنو را قربانيان خشونت را پذيرنده نشان مي دهد  و يا نشان مي دهد كه آنها از آزار لذت مي برند، و  فرد تماشا كننده يادمي گيرد  كه افراد مي خواهند و دوست دارند تا به آن روش با آنها رفتار شود، و به بينندگان اجازه مي دهند تا با روش خودشان  عمل كنند. [9]

آن آموزش باعث تغييرات رفتاري مي شود كه از احتمال بيشتر آزار شفاهي زنان، [10] تا مشكلات جدي تجاوز به عنف را شامل مي گردد. اين حقيقت ترسناك است كه هر دوي پورنوي غير خشونت آميز و خشونت آميز به احتمال زياد باعث مي شوند تا كاربران از خشونت عليه  زنان حمايت كنند و به اين باور برسند كه زنان از تجاوز جنسي لذت مي برند، [11] و آن عقايد در سراسر مطالعات تحقيقاتي مختلف يافت شده اند كه پيش بيني مي كنند كه آيا فرد از نظر جنسي در زندگي واقعي تهاجمي است. [12] با پورنوي خشونت آميز و تجاوزي، ارتباطات به خصوص قوي مي شوند. [13] در واقع، يك مطالعه نشان داد كه كساني كه  در گذشته با پورنوي خشونت آميز بالاتري مواجهه شده اند شش برابر بيشتر از كساني تجاوز كرده اند كه در گذشته با پورنوي خشونت آميز كمي مواجهه شده اند. [14]

البته، هر بيننده پورنو به يك متجاوز تبديل نمي شود، اما اين بدان معنا نيست كه استفاده از پورنوگرافي هنوز هم موجي از خشونت را  در يك مقياس گسترده تحريك نمي كند. اكثريت قريب به اتفاق پورنوي مشاهده شده توسط ميليون ها نفر از مردم در هر روز، آموزش مي دهد كه تحقير و خشونت بخش طبيعي سكسي است كه تصور مي شود، [15] و آن آموزش، چيزي كه در اتاق هاي خواب سراسر جهان اتفاق مي افتد را تغيير مي دهد. [16] احساس برانگيخته  شدن براي بسياري از مردان سخت تر مي شود مگر اينكه  آنها بتوانند چيزهايي را كه در پورنو ديده اند انجام دهند [17] ، و آن زنان را وادار مي كند تا نتوانند دردي كه ايجاد مي شود را بيان كنند. [18] و پورنوي بيشتر به ما تعليم ميدهد كه تجاوز بخشي از رابطه جنسي است، و آن بيشتر خشونت موجود را پنهان مي سازد. [19]

پورنو ايده ها در مورد رابطه جنسي را منحرف مي كند

اكثر نوجوانان خواه يا ناخواه، برخي از آموزش جنسي خود را از پورنو دريافت مي كنند. محققان مكررا نشان  داده اند كه افرادي كه مقدار قابل توجهي از پورنو را ديده  اند بيشتر احتمال دارد تا رابطه جنسي را زودتر و با شركاي بيشتري  شروع كنند، و براي شركت در انواع پر مخاطره ي رابطه جنسي، آنها را در معرض خطر بيشتر عفونت هاي مقاربتي  قرار دهند.

نكات كليدي

• پورنو به يک نسخه تخيلی از آموزش ھای جنسی برای بسياری از افراد جوان تبديل شده است.
• صنعت پورنو افراطی تر شده است
• ترجيحات جنسی بينندگان پورنو به شدت توسط پورنوگرافی تحت تاثير قرار گرفته است.
• پورنو عواقب اعمال جنسی ناسالم را مخفی می کند.

مي توانيد تصور كنيد كه اگر كلاس بهداشت مدارس شما توسط يك فروشنده سيگار تدريس شود چه اتفاقي خواهد افتاد. احتمالش هست، شما در مورد سرطان ريه  و يا اينكه طول عمر معمول فرد سيگاري چقدر كوتاه تر مي باشد، زياد نخواهي د شنيد. او حتي ممكن است سعي كند تا به شما بگويد كه سيگار كشيدن مي تواند زمان دوي سرعت شما را افزايش دهد. مسخره بنظر مي رسد، درست است؟ مشكل اينجا است: اين  نوع آموزش را هر روز ميليون ها نوجوانان در مورد رابطه جنسي دريافت مي كنند.

در حالي كه پورنو اغلب “مواد بزرگسالان” ناميده مي شود؛ بسياري از بينندگان آن كاملا زير سن قانوني هستند. خواه يا ناخواه، اكثر نوجوانان برخي از آموزش جنسي خود را از پورنو دريافت مي كنند [1]. و درست مثل تبليغات سيگار كه افراد سالم تنومند را به  دور از سرطان (كه واقعا ايجاد مي شود) نشان مي دهند، پورنو يك ايده كاملا منحرف از آنچه شركاء، سكس و روابط واقعا دوست دارند  را ارائه مي دهد. [2]

در پورنو، رابطه جنسي با غريبه  ها عادي مي شود [3] و اغلب اوقات بيش  از يك غريبه  در يك زمان وجود دارد. در مطالعه اي بر روي فيلم هاي محبوب پورنو، تعداد شركاي جنسي    در يك صحنه از 1 تا 19 و به طور متوسط 3 نفر بود. و انواع اعمال جنسي كه پورنوگراف ها در فيلم قرار مي دهند غالبا اهانت آميز، خطرناك، و يا خشونت آميز هستند. [4]

جان وود، يك درمانگر كه با جوانان معتاد به پورنوگرافي كار مي كند، در يك مقاله كه در مورد اثرات پورنو صحبت مي كرد نوشت: ”يك بازار رقابتي بدان معني است كه پورنوگراف ها در حال تلاش براي شكست دادن يكديگر هستند تا افراطي ترين تصاوير را توليد كنند.” اين رقابت به مرزها فشار مي آورد بدان معني كه مقاربت مستقيم خيلي خسته كننده در نظر گرفته مي شود. تصاوير رابطه جنسي مقعدي وحشيانه و تحقير و انحطاط هم زمان زن با دو يا چند مرد از هنجارهاي جديد هستند. [5]

در نتيجه، مطالعات نشان مي دهد كه افرادي كه پورنو را مشاهده مي كنند نيبت به همسالاني كه به پورنو تماشا نكرده اند، به مراتب بيشتر احتمال دارد تا به فكر چيزهايي مانند رابطه جنسي گروهي يا موقعيت هاي جنسي خطرناك شايع تر، باشند. [6]

و در بسياري از موارد، نگرشها، روش آنها را وارد رفتار مي كنند. محققان مكررا نشان داده اند كه افرادي كه مقدار قابل توجهي از پورنو را ديده  اند بيشتر احتمال دارد تا رابطه جنسي را زودتر و با شركاي بيشتري شروع كنند، و براي شركت در انواع پر مخاطره تر رابطه جنسي، آنها را در معرض خطر بيشتر عفونت هاي مقاربتي قرار دهند. [7]

جامعه شناس مايكل كيمل نشان داده است كه توهمات جنسي مردان، به شدت توسط پورنو تحت تاثير قرار مي گيرند، [8] كه زماني مشكل ناجور مي شود كه شركاي آنها نمي خواهند به اعمال اهانت آميز يا خطرناك نشان داده شده در پورنو  عمل كنند. [9]

در نتيجه، نشان داده شده است كه مرداني  كه يه پورنوگرافي نگاه مي كنند بيشتر احتمال دارد تا به فاحشه گري روي آورند، [10] و اغلب به دنبال فرصتي هستند تا خارج از آنچه در پورنو ديده اند زندگي كنند. [11] در يك نظرسنجي از فاحشه هاي سابق، 80 درصد گفتند كه مشتريان، به آنها تصاوير پورنو را نشان داده بودند تا آنچه آنها مي خواستند انجام دهند را تشريح كنند. [12]

آنچه كه پورنوگرافي نشان نمي دهد چيزي است كه  رابطه جنسي سالم دوست دارد، چرا كه اكثر پورنوگراف ها چيزهايي مثل بوسيدن، نوازش كردن، و ساير انواع مثبت از محبت را قطع مي كنند. [13] آنها همچنين عواقب ناشي از انواع رابطه جنسي نشان داده شده را قطع مي كنند. [14] در پورنو، هيچ يك عفونت هاي منتقله از راه جنسي ندارد؛ هيچ بارداري هاي ناخواسته، هيچ سرطان گردن رحم، هيچ انگل روده اي، و هيچ پاره شدن پوستي  وجود ندارد. و مهم نيست فرد با شريك زندگي خود چقدر خشن رفتار مي كند، در پورنو، تقريباهمه چيز خوب به نظر مي رسد. [15]

در واقع، در مطالعه فيلم هاي محبوب پورنو، در 9 صحنه از 10 صحنه، زنان ضربه خوردند، كتك خوردند، فرياد زدند، و يا آسيب هاي ديگري ديدند، و نتيجه تقريبا هميشه يكسان بود، يا به نظر مي رسيد كه قرباني فكر نمي كند  و يا در مورد آن خوشحال بود. [16]

نه تنها پورنو يك نسخه خيالي از آموزش مسائل جنسي را ارائه مي دهد، همچنين آن آموزش به روشي ارائه مي شود كه كاملا منطبق با نحوه يادگيري مغز ما طراحي شده است. [17] تصاوير يك معلم به خصوص قدرتمند هستند، زيرا آنها مي توانند در كل بسياري از اطلاعات را بسته بندي كند كه بيننده مي تواند خيلي سريع آنها را درك كند. و در حالي كه كلمات اغلب به عنوان عقايد تفسير مي شوند، مغز ما بيشتر احتمال دارد تا تصاوير را به عنوان حقايق تفسير كند؛ بنابراين، آن با چيزي كه شما وقوع اش را مي بينيد خيلي سخت تر استدلال مي شود. [18]

همچنين زماني كه مغز ما از نظر جنسي برانگيخته مي شود بهتر ياد مي گيرد. [19] هنگامي كه شما به تمركز جستجو در ميان تصاوير جنسي اضافه مي كنيد تا دقيقا چيزي پيدا كنيد كه كاربر به دنبال آن است و چيزي  را تقويت مي كنيد كه با پاداش اوج جنسي تداعي مي شود، آن، شرايط مناسب براي ارتباط دادن آنچه پورنو مي آموزد را به مغز ايجاد مي كند [به صفحه 3 نگاه كنيد ، پورنو مغز را تغيير مي دهد. [20]

در نتيجه، كاربران مداوم پورنو، تمايلات جنسي خود را به جستجوي تصاوير 2D غير واقعي مرتبط مي كنند، و بدن از لحاظ ساختاري تغيير مي كند. [21] به جاي يادگيري به منظور ايجاد روابط با افراد واقعي، اغلب احساس طبيعي تر و برانگيزاننده براي آنها ، تنها در مقابل يك كامپيوتر ايجاد مي شود. [22] دكتر گري بروكس، استاد روانشناسي كه اثر پورنو بر مردان را مطالعه مي كند گفت: “اين غم انگيز است؛ “پسراني كه رابطه جنسي را از طريق اين تصاوير آغاز مي كنند به نحوي تلقين مي شوند كه به طور بالقوه مي توانند براي بقيه زندگي خود با آنها در ارتباط باشند”. [23]

پورنو خانواده ها  را متنفر مي كند

تحقيقات نشان داده است كه ازدواجي كه در آن يك فرد داراي يك مسئله پورنو و يا اجبار جنسي است  اغلب از صميميت و حساسيت كمتر، و همچنين اضطراب، پنهان كاري، انزوا، و اختلال بيشتر در رابطه رنج مي برد. و از آنجايي كه بسياري از كاربران پورنو  در نهايت شغل خود را در نتيجه ي نگاه به پورنو بر روي كامپيوتر شركت، از دست مي دهند، اين ازدواج ها اغلب تا پايان امنيت مالي كمتري دارند.

نكات كليدي

• ازدواج ھای با مشکلات پورنو، صميميت و حساسيت کمتری دارند.
• استفاده از پورنو احتمال خيانت را افزايش می دھد.
• کودکان کاربران پورنو، درگيری کمتر والدين را تجربه می کنند.

زندگي به عنوان يك بازيكن بسكتبال حرفه اي، خيلي خوب به نظر مي رسد. پرداخت فوق العاده است، شما CL مي گيريد تا در كار شورت بپوشيد، و اهداف حرفه اي شما چيزهايي مانند دانكينگ^[23] بيشتر را شامل خواهد شد. بنابراين اجازه دهيد بگويم كه شما كه تصميم گرفتيد تا طرح خود را ايجاد كنيد: بازيكن حرفه اي توپ با 21 سال سن. به احتمال زياد شما نمي خواهد با ترك يك عادت سيگار كشيدن و تغيير آن به يك پيراشكي (تنها رژيم غذايي)، آماده شدن را شروع كنيد. پس هدف NBA براي انجام پورنو چه چيزي است؟ نكته اين است كه، بسياري از ما يك ايده از آنچه ما مي خواهيم در زندگي انجام دهيد را داريم، و براي اكثريت مردم، آن طرح شامل داشتن يك خانواده است. در واقع، 80 درصد از بزرگسالان جوان مي گويند كه ازدواج يك اولويت مهم در برنامه زندگي آنها است. [1] و با توجه به اينكه افراد متاهل به مراتب بيشتر احتمال دارد تا ب گويند  كه در زندگي خود “بسيار راضي” هستند، آن احتمالا چنان هدف بدي نيست. [2] مشكل براي كاربران پورنو آن است كه ازدواج هاي سالم و پورنو اغلب به خوبي تركيب نمي شوند.

تحقيقات نشان داده است كه ازدواج هايي كه در آنها يك فرد داراي يك مسئله پورنو و يا اجبار جنسي است اغلب از صميميت و حساسيت كمتر، و همچنين اضطراب، پنهان كاري، انزوا، و اختلال بيشتر در رابطه رنج مي برند. [3] و از آنجايي كه بسياري از كاربران پورنو  در نهايت شغل خود را در نتيجه نگاه به پورنو بر روي كامپيوتر شركت از دست مي دهند، اين ازدواج ها اغلب تا پايان، امنيت مالي كمتري دارند. [4]

در واقع، بسياري از زنان – صرف نظر از اعتقادات مذهبي شان –  نگاه به پورنو را به عنوان يك تهديد جدي براي قادر بودن به متأهل ماندن در نظر مي گيرند. [5] چرا؟ به يك دليل، هنگامي كه شريك زندگي اغلب از پورنو استفاده مي كند، آن زمان زيادي را مي گيرد و آنها نمي توانند با هم باشند. [6] بالاتر از همه اينكه، بسياري از شركا زماني كه شريك زندگي آنها از تصاوير بدن شخص ديگري براي تحريك شدن استفاده مي كند، آن را تقلب  و يا نزديك به تقلب در نظر مي گيرند. [7]

و تقلب مجازي تنها چيزي نيست كه همسران كاربران بايد در مورد آن  نگران باشند. مطالعات نشان داده اند كه كاربران متأهل پورنو نسبت به غير كاربران، بيشتر احتمال دارد تا با كسي غير از همسر خود رابطه جنسي داشته باشند، [8] و مرداني  كه به پورنو نگاه  مي كنند نيز بيشتر احتمال دارد تا به فاحشه گري روي آورند. [9] همانطور كهيكي از محققان گفت: “مردان به طور مداوم شاهد سوء استفاده از زنان در پورنوگرافي هستند، و اگر  آنها نتوانند آن رفتار را با همسران خود، دوست دختر، و يا كودكان انجام دهند، آنها [يك فاحشه]  را مجبور مي كنند تا   آن را انجام دهد.” [10]

و حتي اگر يك كاربر هرگز چنين كاري نكند، افرادي كه به پورنوگرافي نگاه مي كنند همچنين بيشتر احتمال دارد تا از نظر جنسي بيشتر آسان گير تر شوند (مانند تاييد داشتن مقدار زياد شركاي جنسي و انواع خطرناك  رابطه جنسي) كه با داشتن ازدواج هاي كم ثبات تر بعدي در زندگي در ارتباط است. [11]

در نتيجه، دكتر گري بروكس، روانشناسي كه به مدت 30 سال با معتادان به پورنو كار كرده است مي گويد:

“طلاق مربوط به استفاده از پورنو منفجر شده است”. [12] در يك نظرسنجي از اعضاي آكادمي آمريكايي وكلاي ازدواج كه در سال 2002 صورت گرفت، 62 درصد از وكلاي طلاق مورد بررسي، گفتند كه وسواس با پو رنو يك عامل مهم در موارد طلاق هايي بوده است كه آنها در سال گذشته رسيدگي كرده بودند. [13]

اينكه آيا  ازدواج يك كاربر پورنو از هم مي پاشد يا نه، تنها همسر او را تحت تاثير قرار نمي دهد. كودكان نيز اغلب قرباني هستند، عملكرد مشابهي دارند، كه يا از طريق نگاه به تصاوير جنسي است و يا توسط رها شدن توسط يكي از والدين است كه مي تواند به جاي  تنها نشستن در مقابل كامپيوتر، زماني را با بچه هاي  خود صرف كند. [14] در يك نظرسنجي كه در سال 2004 توسط مجله Elle و MSNBC.com انجام شد، يك پنجم از پاسخ دهندگان مرد اعتراف كردند كه پورنو ساعت ها از وقت آنها را مي گيرد كه مي توانست با شريك زندگي يابچه هاي آنها صرف شود. در ميان كاربراني كه پنج ساعت يا بيشتر در هفته به پورنو نگاه مي كنند، اين تعداد به 37 درصد مي رسد. [15]

هر كسي نمي خواهد و يا حتي تمايل ندارد تا به NBA برود، اما بسياري از مردم مي خواهند شاد باشند [صفحه 21 را ببينيد، پورنو شما را تنها مي كند] و يك خانواده شاد داشته باشند. و هرچه ما بيشتر در مورد پورنو و اثرات آن ياد مي گيريم، واضح تر مي شود كه يك عادت پورنو رسيدن  به هر دوي اين اهداف را سخت تر و سخت تر مي سازد. 

آسيب پورنو به سرعت در حال تغيير است

مخالفان نظريه خطر پورنوگرافي، اغلب اشاره مي كنند كه پورنو براي مدت طولاني وجود داشته است. انسان هاي غارنشين تصاوير جنسي را در ديوارهاي سنگي خود كشيدند و يونانيان باستان آن را بر روي ظروف خود نقاشي كرده اند. اما مقايسه نقاشي هاي باستاني بر روي گلدان هاي خاك رس با جريان بي پايان امروزي ويديوهاي زنده كه هر عمل جنسي ممكن را به تصوير مي كشند، و 24 ساعت شبانه روز بر روي يك دستگاه در  دسترس هستند كه متناسب با جيب شما مي باشد، قابل مقايسه نمي باشند. 

نكات كليدي

• پورنوگرافی با تکنولوژی تغيير کرده است.
• پورنو در طول زمان شديد تر، خشن تر، تحقيرآميز تر، و خوارکننده تر شده است.
• مردم در سنين جوانتر و جوانتر در معرض پورنو قرار می گيرند.

فرهنگ پورنويي شده ي امروزي، چيز بسيار جديدي است. آن چيزي است كه جهان هرگز نديده بود.

پس چه چيزي تغيير كرد؟ مانند بسياري از تغييرات بزرگ فرهنگي، چيزي يك شبه رخ نداد، اما برخي ازمراحل تغيير در سال 1953 بودند، سالي كه هيو هفنر نسخه اول پِلي بوي^[24] را  منتشر كرد. 

رابطه جنسي به بخش برجسته تر مكالمات فرهنگي آمريكا تبديل شده بود كه تا حدي به  اين دليل بود كهدكتر آلفرد كينسي، پنج سال پيش يك كتاب بحث برانگيز اما بسيار محبوب در  مورد تمايلات جنسي را منتشركرده بود. [2] او به عنوان يكي  از نخستين دانشمندان و نويسندگاني اعلام شد كه آشكارا در مورد روابط جنسي  صحبت كرد. [3] در نتيجه، كتابهاي او قفسه ها را پر كرد. [4]

هفنر در اين روند از مجله اش استفاده كرد. با اين حال، براي به حداكثر رساندن فروش، او مجبور به تغيير تصوير پورنو بود. به جاي اينكه چيزي را ممكن است داشته باشد كه از عموي وحشت زده دوست شما تصور مي شود، پورنو به جريان اصلي نگاه، نياز داشت. براي انجام اين كار، هفنر عكس هاي پورنوگرافيك را در كنار رسالات و مقالات نوشته شده توسط نويسندگان محترم قرار داد. در پلي بوي،  پورنو مانند يك كليشه نجيب زاده بود.

تغيير بزرگ بعدي در دهه 1980 اتفاق افتاد، زماني كه سيستمهاي وي سي آر اين امكان را براي مردم فراهم كردند تا فيلم ها را در خانه تماشا كنند. [5] براي كاربران پورنو، آن بدان معني بود كه به جاي استفاده از به سالن سينماي از كار افتاده در ناحيه نامناسب شهر، و آنها بايد به اتاق عقبي در محل اجاره فيلم هاي محلي خود  مي رفتند. مطمئنا، آنها هنوز هم براي پيدا كردن آن مجبور به بيرون  رفتن بودند، اما ناگهان پورنو به تعداد زيادي قابل دسترس تر شد.

و پس از آن اينترنت همه چيز را عوض كرد. [6] وقتي پورنو وارد وب شد، به طور ناگهاني چيزي جز چند كليد بين هر فرد داراي اتصال به اينترنت و گرافيكي ترين مواد موجود وجود نداشت، [7] و صنعت پورنوي آنلاين منفجر شد. بين سال هاي 1998 و 2007، تعداد وب سايت هاي پورنو 1800 درصد رشد داشته است.

[8] بر اساس يك مطالعه در سال 2004، از ترافيك اينترنت در ماه مه همان سال، سايت هاي پورنو سه برابر بيشتر  از تركيب گوگل، ياهو ، و MSN سرچ، بازديد شده اند. [9]

و پورنو در پشت صفحه كامپيوتر باقي نماند است. اكنون كه پورنو نسبت به قبل در دسترس تر، مقرون به صرفه تر، و ناشناس تر است، بيشتر مردم معتاد شده اند [10] و نفوذ آن به هر جنبه اي از زندگي ما وارد شده است. [11] بازي هاي ويدئويي معروف، برهنگي كامل را به تصوير مي كشند. [12] اسنوبردهاي عرضه شده به نوجوانان با تصاوير ستاره هاي پورنو گچ بري مي شوند. [13] حتي اسباب بازي هاي كودكان شهوتانگيز تر شدهاند. [14]

برنامه هاي تلويزيوني و فيلم ها بيش از حد تأثير پذيرفته اند طوري كه توليد كنندگان و نويسندگان حول وحوش ارتقا محتواي گرافيكي تر مي چرخند تا توجه مخاطبان عادت كرده به پورنو را جلب كنند. [15] بينسال هاي 1998 و 2005، تعداد صحنه هاي جنسي در برنامه هاي تلويزيوني آمريكا تقريبا دو برابر شد. [16] و آن تنها در برنامه هاي بزرگسالان  رخ نداد. در يك مطالعه انجام شده در سال 2004 و 2005، 70 درصد از 20 نمايش تلويزيوني كه اغلب توسط نوجوانان تماشا شدند، شامل محتواي جنسي بودند و تقريبا نيمي از آنها رفتار جنسي را نشان دادند. [17]

و هر چه بيشتر جامعه ما از نظر جنسي اشباع مي شود، سازندگان پورنوي بيشتر مواد سخت تر و سخت تري را پمپ مي كنند تا مطمئن شوند كه به روز  باقي  مي مانند. [18]

“سي سال پيش، پورنوگرافي هاردكور^[25]، معمولا به معناي ترسيم صريح و روشن مقاربت جنسي بود؛ كه دكتر نورمن Doidge، در كتاب اخير خود در مورد علوم اعصاب، به نام “مغزي كه خود را تغيير مي دهد” نوشت. در حال حاضر هاردكور تكامل يافته است و به طور فزاينده اي توسط تم هاي سادومازوخيستي تحت سلطه مي باشد … تمام اسكريپت هاي مربوط به آميخته شدن جنسي با نفرت و تحقير مي باشند. هاردكور اكنون به بررسي جهان منحرف مي پردازد، در حالي كه سافتكور^[26] اكنون چيزي است كه هاردكور چند دهه پيش بود…. تصاوير سافتكور نسبتا اهلي از سال گذشته هستند … و در حال حاضر در جريان اصلي رسانه، در تمام طول روز ، در پورنوفيكاسيون^[27] همه چيز، از جمله تلويزيون، فيلم هاي راك، سريالهاي تلويزيوني، تبليغات، و غيره حضور مي يابند. [19]

و نه تنها پورنوي بيشتري براي تماشا وجود دارد، بلكه راه هاي بيشتري نسبت به هميشه براي تماشاي آن وجود دارد. [20] امروزه، نه تنها ما اينترنت پر سرعت داريم،  بلكه ما از آن در دستگاه هايي برهره برداري مي كنيم كه در 24 ساعت روز با ما هستند. خانواده از داشتن يك كامپيوتر مشترك، به داشتن لپ تاپ هاي متعدد شخصي، گوشي هاي هوشمند و تبلت ها حركت كرده اند. با راه اندازي گوگل شيشه اي^[28]، اكنون مي  توان يكصفحه نمايش اينترنت فعال داشت كه تقريبا در هر دقيقه از روز، در مقابل چشمان ما است.

همانطور كه در دسترس بودن پورنو افزايش يافته است، آن در سطح كلان اثرات مخربي  بر افراد [به صفحه 1مراجعه نماييد، پورنو مانند مواد مخدر است]، روابط [صفحه 13 را ببينيد، پورنو عشق را مي كشد]، و جامعه [بهصفحه 25 نگاه كنيد، پورنو منجر به خشونت مي شود] دارد. [21] همانطور كه درمانگر، جان وودز اخيرا نوشت، اعتياد به پورنوگرافي “ديگر    فقط يك مشكل خصوصي نيست. اين يك مشكل بهداشت عمومي است.”