من پسری رو دوست اشتم که اونقدر اذیتش کردم که دیگه اصلا تمایلی به دیدنم نداره و ترکم کرده ولی من نمی تونم بفهمم چی میگه چه کار کنم ؟

سلام احساس میکنم کسی منو دوست نداره برای همین احساس تنهایی و گریه کردن می کنم چی کار کنم؟

من برای هر کاری زیاد شک می کنم و میگم نکنه فلان بشه نکنه بهمان بشه برا همین همیشه دودل هستم چیکار کنم؟

من 19 سالمه و قدم 155CM

از این موضوع خیلی ناراحتم بنظرتون چیکار کنم که قدم بلند شه؟اصلا امکانش هست؟

راهنمایی کنید لطفا

چگونه میشه در محیط کار با احترام و پیش مدیر پر نفوذ بود

سلام دوستان. دختری هستم بیست و شش ساله فوق لیسانس که پدر و مادرم وقتی بچه بودم از هم جدا شدند و دوباره بعد از هفت سال با هم ازدواج کردند. من از بچگی مدام زیر دست عمو و عمه و پدربزرگ و مادربزرگ و خانواده والدینم بودم. از همون بچگی شخصیت منو خرد کردن و هر کاری که می کردم به بدترین شکل ممکن باهام دعوا می کردن و بهم حرف های زشتی می زدند متاسفانه پدر و مادرم هییییییییییییچ وقت از من طرفداری نکردند و سکوت اختیار کردن با اینکه من خیلی دختر اروم و توداری بودم و هستم و کسی رو اذیت نمی کردم الان هم که بزرگ شدم به دخالتهاشون ادامه می دن و منو جلوی جمع خرد می کنن و متاسفانه اینقدر بددهن هستن که من نمی تونم دهن به دهنشون بذارم و به همین علته که من یا جایی نمی رم یا اگه برم از اونها دور می شینم تا باهاشون صحبت نکنم و دائما اونها من رو با دیگران مقایسه نکنند دیگرانی که من نسبت به اونها موقعیت خیییییییییییییلی بهتری دارم اونها اونقدر من رو پایین می بینن که یک بار به مادرم پیشنهاد دادند که من با مردی ازدواج کنم که بیست و سه سال از من بزرگتره و در خارج زندگی می کنه و از لحاظ ظاهر بسیار بده و تازه  از تیپ من خوشش نمیاد واقعا دیگه نمی دونم چیکار کنم دلیل افسردگی و خودکم بینی من هم همینه لطفا کمکم کنید.

اعتماد بنفس یک دختر رو تعریف کنین…

همش به خاطر اینه که من بدن ضعیفی دارم و اینکه سبیلهای صورتم بلنده هرموقع که چشاشون به من می افته بطور معناداری می خندند.قدم خوبه سوالم اینه که چرا به خاطر این چیزه کوچیک خودم رو این قدر ناراحت میکنم؟چیکار کنم از مقدارش کم تر شه؟15 سالمه اول دبیرستان میخونم اعتماد به نفس پایینی دارم.

سلام.من پسرمو 18 سال دارم.راستش به هیچ عنوان قیافمو دوس ندارم و به نظرم تو آینده نمیتونم دختری رو که میخوام به دست بیارم.از اون طرفم ندیدم کسی تاحالا در مورد قیافم بد بگه اتفاقا خیلیم تعریف میکنن.از دوستو معلم و دختر عمو و زن عمو تا همسایه ها از قیافم تعریف میکنن و مدام این حرفو میگن که خوشگل و خوشتیپی ولی واقعا نمیدونم چرا خودم همچین احساسی دارم.مثلا دیروز یکی از دوستام گفت که خوشبحال زنت میشه که همچین شوهر خوشگلی داره.ولی مهم خودمم که اصلن قیافمو دوس ندارم.از قیافه همه خوشم میاد به غیر خودم.وقتی عکسی از پسری میبینم میگم کاش من این بودم.تاحالا هم با دختری دوس ندارم.مدام به خودم میگم اگه دوس دختر داشتم حداقل این اعتماد به نفس تو خودم ایجاد میشد که خوشگلم ولی…