راستی چرا رابطه عروس و مادرشوهر هیچ ‌وقت خوب نبوده است؟ چرا از گذشته‌های دور تاكنون، همیشه داستان عروس و مادرشوهر مشهورترین زنان عالم، كه یكی جوان است و آن دیگری سن و سالی را پشت سر گذاشته ورد زبان‌ها بوده و هركس به میل و خواسته خود، طنزی، لطیفه‌ای، یا قصه و حكایتی از روابط آنها نقل كرده است؛ به طوری كه نه تنها برای دیگران، بلكه برای خود مادر شوهر و عروس نیز این تصور پیش آمده كه به قولی: «آبشان توی یك جوی نمی‌رود»؟

عروس و مادرشوهر

چطور است در این مقاله هم به این مسأله رابطه عروس و مادرشوهر بپردازیم و به كمك یكدیگر كوشش كنیم تا پاره‌ای از مشكلات و اختلافات بی ‌اساس و تمام نشدنی مادر شوهر و عروس را زیر ذره‌بین قرار دهیم، تا روشن شود كه چه عواملی موجب این جنگ و دعوای عروس و مادر شوهر گردیده است؟ از طرفی، هركدام به سهم خود چه وظایفی را اگر بر عهده بگیرند، در زمان كوتاهی این جنگ و نفاق، تبدیل به دوستی و یكرنگی خواهد شد؟ ضمناً تكلیفی هم برای داماد جوان كه در این میانه، گیر كرده معین كنیم. زیرا او از طرفی احساس دین و ابراز علاقۀ زیادی به مادرش می‌نماید و از طرف دیگر به همسرش علاقه‌مند است و خلاصه نمی‌تواند از میان آنها یكی را انتخاب كند. پس چه باید بكند؟

ذهنیت غلط؛ آیا ضرب المثل و اعتقادات غلطی را كه از قدیم در مورد مادرشوهر رایج است شنیده‌اید:

– مادر شوهر بازی رو، بذار كنار!

– مادر شوهر بنده، پوست از سرم كنده!

– زبانش مثل زبان مادرشوهر، تنده!

– خدا به دست مادرشوهر بد، گرفتارت نكند!

– بابا خفه‌ام كردی! مگه مادرشوهرمی؟!

شنیدن این مثل‌ها موجب می‌شود كه عروس خانم قبل از این كه به خانۀ شوهر برود، فكر كند كه هیچكدام از كارهایش موردپسند مادر شوهرش قرار نخواهد گرفت. مادرشوهر ، كسی است كه او را دوست ندارد و همیشه روابط زن و شوهر را به هم می‌زند؛ بنابراین هرگز با حسن نیت و خوش‌بینی با مادر شوهر برخورد نمی‌كند. زیرا قبلاً به قول معروف، شستشوی مغزی شده و با پیشداوری غلطی كه از مادرشوهر دارد، او را دوست، یار و كمك حال خود نمی‌داند؛ بنابراین رفتار با مادر شوهر بر اساس معیارهای صحیح و قضاوت درستی نخواهد بود.

نمایشنامه كوتاه : 

عروس و مادر شوهر

تازه عروسی با دوستش به صحبت نشسته است و در مورد مادرشوهر خود مطالبی به شرح زیر بیان می‌كند:

خصوصیات تازه عروس: گستاخ، بیباك، پرخاشگر، بدبین و جسور.

خصوصیات دوست: حسود، سطحی، اخلالگر، لاف‌زن و گزافه‌گو.

دوست: خُب! تعریف كن ببینم، حالت چطوره؟ با مادر شوهرت چطوری؟

عروس: اِی، بدك نیستم؛ همچین، تازه دشمنی‌هاش شروع شده، ولی تصمیم دارم از روز اول، اونو سرجاش بشونم! طوری كه دیگه هیچ‌وقت صداش درنیاد! اگه خواست تو زندگی ما دخالت كنه، چنان نوكش رو می‌چینم كه تو قصه‌ها بنویسن!

دوست: آره، راست می‌گی و الاّ! آخه چه دخلی داره، مادر شوهر بخواد یك عمر، به عروسش زور بگه!

عروس: آره! حالیش می‌كنم كه فضولی تو كارهای من چقدر براش گرون تموم می‌شه. از همون روز اول باید بدونه كه من از اوناش نیستم؛ من مثل بقیۀ عروساش، دست و پا چلفتی نیستم!

دوست: خدا پدر رو بیامرزه! مگه تو یكی بتونی انتقام تمام عروسای دنیا رو از مادرشوهرت بگیری!

عروس: بهش می‌فهمونم كه یك من ماست چقدر كره داره؟! خدا به سر شاهده، اگه بخوادبه من دستور مستور بده، از همون روز اول می‌دونم كه چه جوری باید باهاش تا كنم! جنگ اول، به از صلح آخره!

وقتی تازه عروسی با این گونه تصمیمات و نقطه‌نظرهای از پیش ساخته و پرداخته، بخواهد با مادرشوهر روبه‌رو بشود، آیا می‌توانید انتظار داشته باشید كه مادرشوهرش او را دوست بدارد؟ قطعاً جوابش منفی است. مگر نگفته‌اند: «كلوخ‌انداز را پاداش سنگ است»؟! و از اینجاست كه جنگ ناخواسته و پنهانی، میان عروس و مادرشوهر ، آغاز شده و درگیریهای استخوان خرد كن آینده را سبب خواهد شد.

اولین خون در جهان ظلم و داد.

در كف قابیل، بهر زن فتاد!

«سعدی»