خب خودم اینجوری فک نمیکنم

ولی نمیدونم چرا هر کسی تو اول باری که منو میبینه میگه من پر ادعام!

من ي پسرم حدود 28 سالمه اما از بچگي  دوست داشتم ي زندگي فوق العاده مرفعي داشته باشم ي خونه بزرگ با چند نوكر وغيره و از اون ادمهايي باشم كه براحتي مي تونم پول دربيارم و خرج كنم براي همين وقتي بيست سالم شده درس را ول كردم و مدام دنبال كارهاي مختلف رفتم تا پول زيادي در بيارم  اما الان بعد از 8 سال حدود 20 ميليون جمع كردم و حداكثر ماهانه 700 تومن در ميارم شايد شما باورتون نشه اما چو.ن به ارزوهام نمي رسم خيلي ناراحتم افسرده شدم زندگي طبيعيم را از دست دادم هر كاري ميكنم بهتر بشه نمي تونم اصلا نمي تونم به ازدواج  با زندگي معمولي فكر كنم يا هر چيز مثبت فكر كنم دوست دارم بهترين زندگي را هم براي خودم و  خانواده ايندم درست كنم  چند روز پيش دنبال راه حلي تو اينترنت بودم كه تصادفي با اين سايت اشنا شدم محتوي اون را ديدم به نظرم  جونا اصلا فكر ايندشون نيستند نمي خواستم سوالما مطرح كنم اما به ذهنم رسيد شايد با هم فكري بالاخره ي نفر هم باشه به تونه كمكم كنه خواهش ميكنم بهم بگيد ايا اين حس خوبه يا نه يا چيكارش كنم مادرم ميگه ازت خسته شدم تو بنده ناشكري

دچار افسردگی شدید شدم. چون دوبار شکست خوردم.و کم مونده که خود کشی بکنم.کمکم کنید

من از اینکه بخوام رابطه عاشقانه با جنس مخالف برقرار کنم به شدت بدم میاد وهمیشه ار اونا فراریم

در روابط جنسی هم همینطور

شما کمکم کنید

زمانی که با کسی آشنا میشم اونو یک الهه فرض میکنم یک موجود مقدس که هیچ اشتباهی نمکینه  و بهشون اعتماد میکنم و اونارو افرادی فرض میکنم که به حد اعلا با من دوست هستن و موجودات خوب و دوست داشنی هستن

شاید از اون اشتباه کوچیکی هم سر بزنه ..ولی خودمو به کوچه علی چپ میزنم که کاری نکرده!!

و در آخر هم  سر خورده میشم که چرا همه آدمای بد به پست من میخورن..

چرا من همه رو کامل و بی عیب و نقص میبینم  چرا همه رو پاک و بی عیب و نقص میبینم …چرا اینطوریه دلیلش چی هست؟؟؟؟